Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De barakken van Belliard, gelegen in Fontenay-le-Comte in het departement Vendée, werden in 1720 ontworpen door de ingenieur Claude Masse, maar de bouw ervan begon pas in 1750 onder Lodewijk XV. Het project, gefinancierd door de stad door middel van subsidierechten en een lening, werd toevertrouwd aan de architect Ouder van Curzon. De werken, gekenmerkt door veranderingen van ondernemers (Mauchet, Alexandre Hiou, Charles Fonteneau), werden voltooid in 1768 met de installatie van het Koninklijk Bourgogne regiment. De stallen en uitbreidingen van de 19e eeuw, zoals het liftdepot (1839-1914), voltooiden het geheel.

Het gebouw, gemaakt van kalksteen steen en gesneden steen voor het voorlichaam, beschikt over een binnenplaats van eer omlijst door lage daken mansard gebouwen. De stallen, bedekt met platte tegels, werden tussen 1841 en 1843 toegevoegd. De kazernes, hernoemd naar generaal Belliard (geboren in Fontenay), werden door de Duitsers bezet tijdens de Tweede Wereldoorlog, vervolgens omgebouwd tot een industrieterrein (SEITA) alvorens terug te keren naar een militaire roeping in de jaren 1950. In 1929 werd het monument gerenoveerd tot residentie.

Onder de betrokken ambachtslieden bevinden zich de beeldhouwer Héricart, de slotenmaker Jean-Baptiste Truteau en curator Louis Perdreau. Afbraak door soldaten in 1776 vereiste reparaties onder leiding van Parent de Curzon. In de 19e eeuw begeleidde architect Auguste Garnereau de toevoeging van nieuwe stallen. De site, die in 2008 door het leger werd verlaten, illustreert de ontwikkeling van militair en civiel gebruik van een architectonisch erfgoed dat wordt gekenmerkt door zijn lokale en nationale geschiedenis.

Externe links