Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Château d'Amfreville-sur-Iton dans l'Eure

Patrimoine classé
Patrimoine défensif
Demeure seigneuriale
Château de style Classique
Eure

Château d'Amfreville-sur-Iton

    5 Rue de l'Église
    27400 Amfreville-sur-Iton
Château dAmfreville-sur-Iton
Château dAmfreville-sur-Iton
Château dAmfreville-sur-Iton
Château dAmfreville-sur-Iton
Château dAmfreville-sur-Iton
Crédit photo : Patriot - Sous licence Creative Commons

Tijdlijn

Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
1800
1900
2000
1775
Bouw van het kasteel
1875-1880
Belangrijke transformaties
1977
Eerste ingang MH
1994
Tweede regel MH
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

De gevels en daken van de vier gebouwen van de boerderij (zaak AD 27): inschrijving bij beschikking van 9 juni 1977 - Het kasteel, het huis bekend als het chalet, de stallen-remises (box AD 24, 19); de kelder gelegen in de gemeente Acquigny (cad. I 65): inschrijving bij beschikking van 28 maart 1994

Kerncijfers

Antoine-Jean-Baptiste Guyot d'Amfreville - Sponsor en agronomist Oorspronkelijk eigenaar van het kasteel in 1775.
Georges-Paul Roussel - Architect (11e eeuw) Het kasteel en de omgeving zijn veranderd.

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel van Amfreville-sur-Iton werd gebouwd rond 1775 voor Antoine-Jean-Baptiste Guyot d'Amfreville, een gerenommeerde agronoom. Dit 18e-eeuwse kasteel onderscheidt zich door zijn ongewone ligging: het is gebouwd op een eiland Iton, een 132 km beek door Normandië. Het gebouw weerspiegelt de verfijnde architectuur van zijn tijd, met een combinatie van residentiële functie en sociaal prestige, kenmerkend voor landelijke aristocratische huizen onder het oude regime.

Aan het einde van de 19e eeuw (1875-1880) onderging het kasteel grote veranderingen onder leiding van architect Georges-Paul Roussel, gevestigd in Louviers. De wijzigingen omvatten de toevoeging van hoge stack stumps, zink daken, een opnieuw bezochte interieur decoratie, en vooral de transformatie van de omgeving in een Engels park, met kronkelende steegjes, bossen en aanverwante gebouwen (inclusief een huisje). Deze ontwikkelingen illustreren het enthousiasme van het tijdperk voor aangelegde tuinen, geïnspireerd door Britse modellen.

Het kasteel is gedeeltelijk geclassificeerd als een historisch monument in twee fasen: de gevels en daken van de boerderij in 1977, dan het hoofdhuis, het chalet, de stallen-remises en een kelder gelegen in de nabijgelegen stad Acquigny in 1994. Deze bescherming benadrukt de erfgoedwaarde van de site, zowel vanwege de architectuur als vanwege de integratie in een bewaard gebleven rivierlandschap. Vandaag de dag blijft het landgoed een privé-eigendom, getuige van de lokale geschiedenis en de evolutie van de architectonische smaken tussen de 18e en 19e eeuw.

Externe links