Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De hertog van Dino Castle, gelegen in Montmorency in de Val-d Het maakt deel uit van de continuïteit van Montmorency Park, een historisch landgoed gecreëerd in de 17e eeuw maar ontmanteld in 1820. Dit kasteel, van Italiaanse renaissancestijl, werd tussen 1879 en 1885 gebouwd op initiatief van Isaac Léopold Sée, een Parijse bankier van Elzas, op een perceel dat in 1878 werd verworven. Lokale architect Pierre Victor Cuvilier leidde het werk, het baren van een asymmetrisch huis gekenmerkt door twee huizen en opmerkelijke commons. De eigendom, oorspronkelijk ontworpen als een symbool van sociaal succes, werd echter verkocht in 1885 vanwege Sée's financiële tegenslagen.

In 1886 werd het kasteel gekocht door Adèle Livingston-Stevens, die al snel trouwde met markies Charles Maurice Camille de Talleyrand-Périgord, de toekomstige hertog van Dino. Het echtpaar ondernam grote uitbreiding en modernisering werk, het toevoegen van innovatieve voorzieningen voor de tijd: stromend water, gepulseerde lucht verwarming, elektriciteit en zelfs een lift. Het park werd ook aangepast en uitgebreid, maar de scheiding van het echtpaar aan het eind van de 19e eeuw leidde tot een nieuwe verkoop. Het kasteel veranderde vervolgens meerdere malen van hand in de 20e eeuw, ondergaan verschillende transformaties voordat werd verworven door de stad Montmorency in 1991.

Sinds 1991 herbergt het kasteel de vereniging MARS 95, gewijd aan de bescherming van kinderen. In 2018 behaalde hij het label "Heritage of Regional Interest," dat zijn historische en culturele waarde herkent. De site werd vermeld in de historische monumenten bij decreet van 17 november 2022 voor zijn kasteel, bijgebouwen en park, terwijl twee uitzonderlijke badkamers (Maureque en Japonisante) werden geclassificeerd op 30 juli 2024. Deze decoratieve elementen, evenals kamers zoals de Hendrik II eetkamer of de Lodewijk XVI woonkamer, illustreren het architectonische eclectisme van de tijd. Het kasteel, omringd door een bescherming van 500 meter, blijft een bewijs voor de fascisten van de 19e eeuwse bourgeoisie en de invloed van opeenvolgende eigenaren, met name de hertog van Dino, wiens initialen "D" nog steeds de poort van het park sieren.

De architectuur van het kasteel weerspiegelt een verlangen naar modern comfort, kenmerkend voor de secundaire woningen van de Parijse elite van de late 19e eeuw. Het ligt dicht bij het meer van Enghien en het bos van Montmorency, het is gelegen in een bosrijk landschap, erfgenaam van de voormalige landgoederen van Charles Le Brun en Pierre Crozat. De bijgebouwen, toegevoegd onder leiding van Pierre Victor Cuvilier, completeren dit monumentale ensemble, nu beschermd en bewaakt door de Architecten van de gebouwen van Frankrijk. Het kasteel van de hertog van Dino belichaamt aldus zowel een opmerkelijk architectonisch erfgoed als een pagina van de sociale en economische geschiedenis van het Île-de-France.

Externe links