Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Château de Beaulieu, gelegen in Beaulieu-sur-Oudon in het departement Mayenne, vindt zijn eerste stukken geschreven in de 13e eeuw. Op dat moment behoorde het land tot de Anthenese familie, zoals blijkt uit een verdeling van 1260 tussen Hamelin en Yvon Le Franc, neven van Hamelin van Anthenese. Dit document sluit uitdrukkelijk de "donatie van Beaulou" (voormalige naam van Beaullieu) uit, die door nalatenschap aan Heumelin Le Franc, ridder, is overgedragen. Deze eerste akte getuigt van de seigneuriële verankering van de site uit de Middeleeuwen.

Aan het begin van de 14e eeuw ging de seigneury over naar Guillaume de Couesmes door zijn huwelijk met Louise Le Franc, waarin Beaulieu werd geïntegreerd in een reeks van nobele landgoederen. In 1353 en 1359 was Briard de Couesmes de erkende heer. In de volgende eeuw werden de Lavals, seigneurs van Montjean en vervolgens Graven van Laval, eigenaar van de plaats, hoewel families zoals de Boisgamats of de Le Porc ook de titel "seigneurs de Beaulieu" claimden. Deze periode markeert de integratie van het veld in regionale feodale structuren.

In de 17e eeuw werd Beaulieu opgenomen in de bekentenissen van het graafschap Laval en bevestigde zijn status als een fief onder deze machtige seigneurie. In 1696 verwierf Gaultier de la Villaudray het land van Karel België Hollande de La Tremeille, hertog van La Tremeille. De seigneury bleef dan verenigd met de Villaudray, dan met het kasteel zelf, het consolideren van zijn rol in het lokale seigneuriale landschap.

Tussen 1731 en 1734 werd François Le Clerc, een provinciale luitenant in artillerie en ridder van Saint-Louis, seigneur van Beaulieu door zijn alliantie met Miss Gaultier de la Villaudray. Hij begon een reeks processen om zijn seigneuriële voorrechten te verdedigen, vooral tegen de plaatselijke priester, om zijn ererechten in de kerk en zijn aandeel in tienden te bevestigen. Zijn testament, goedgekeurd in 1790, onthulde een complexe familieoverdracht, met kleine erfgenamen en een weduwe, Renée Dubois.

De Franse Revolutie markeerde een keerpunt voor het kasteel: François Le Clerc, ziek en verdacht van emigratie, zag zijn eigendom onder ontvangst geplaatst. Zijn moeder, die 14 maanden geïnterneerd was, verzocht in 1794 de ontvanger vrij te laten om een deel van het meubilair terug te halen. De familie slaagde erin het eigendom te behouden door middel van financiële offers. In 1844 liet Louise Berset van Hauterive, weduwe van M. Le Clerc, het landgoed na aan haar dochter Louise Le Clerc, echtgenote van M. Berset de Vaufleury, waardoor eeuwen van nobele uitzendingen werden afgesloten.

Externe links