Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Château de Courcelles is een burgerlijke residentie gebouwd in het 2e kwartaal van de 19e eeuw (1831) door de Parijse architect Antoine-Martin Garnaud, winnaar van de Prix de Rome in 1817. Gesponsord door de heer Jobert-Paquot, breekt dit neoklassieke "klein paleis" met de traditionele codes van landhuizen. Zijn rechthoekige vlak, zijn twee niveaus ritmisch door zuilen en pilasters, en zijn centrale pediment maken het een opmerkelijk voorbeeld van stijl. De gevels, georganiseerd in drie groepen van drie gaten, weerspiegelen een rigoureuze symmetrie, terwijl het interieur, zoals de woonkamer op de begane grond, de exterieurmotieven met ionische pilasters reproduceert.

Beschadigd tijdens de Eerste Wereldoorlog (uitgelekt dak, gesloopt interieur), werd het kasteel in 1920 gerestaureerd volgens de oorspronkelijke staat. Het twee-kamer Louis XV houtwerk, van een huis verwoest in Charleville, is geïntegreerd. Het gebouw, gebouwd van gecoat puin, is omgeven door een aangelegd park. In 1999 werden haar gevels, daken en de centrale woonkamer ingeschreven in de Historische Monumenten, met behoud van dit getuigenis van de 19e eeuwse burgerlijke architectuur.

Gelegen in de buitenwijken van Reims, in het Grote Oosten, illustreert het kasteel de Parijse invloed in de regionale residenties van die tijd. Zijn architect, Garnaud, past de neoklassieke principes die hij tijdens zijn verblijf in Rome heeft geleerd toe en combineert geometrische rigor en decoratieve elegantie. Vandaag de dag blijft de site een belangrijk voorbeeld van het Champagne erfgoed, tussen de lokale geschiedenis en nationaal architectonisch erfgoed.

Externe links