Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Kasteel Grosbois, gelegen in Boissy-Saint-Léger in Val-de-Marne, is een renaissance gebouw gebouwd tussen de late 16e en vroege 17e eeuw. De architectuur, beïnvloed door Jacques Androuet du Cerceau, wordt gekenmerkt door een U-vormig vlak met een centraal lichaam gebogen in exhedron, geflankeerd door twee lage vleugels. Het landgoed, oorspronkelijk koninklijk land, werd in 1563 verworven door Raoul Moreau, penningmeester van de Savings, voordat het in bruidsschat werd gegeven aan zijn dochter Marie, echtgenote van Nicolas de Harlay de Sancy. De laatste had het centrale huis opgericht in 1597, werken voortgezet door zijn schoonzoon, Baron Nicolas Harlay de Sancy, hoofdinspecteur van Financiën en eigenaar van de beroemde diamant gelijknamige.

In de 17e eeuw kwam het kasteel in handen van de familie Harlay en werd in 1616 verkocht aan Karel de Valois, hertog van Angoulême, die het rond 1640 voltooide. De laatste bestelde een muurdecoratie voor zijn erekamer, toegeschreven aan Horace Le Blanc, en bouwde de muur van de behuizing en de vleugels van de binnenplaats. Na zijn dood in 1650 werd het landgoed overgedragen aan zijn kleindochter, de hertogin van Joyeuse, alvorens in 1718 verkocht te worden aan Samuel-Jacques Bernard, vervolgens aan verschillende eigenaren, waaronder de graaf van de Provence, toekomstige Lodewijk XVIII, die er tot zijn ballingschap woonde.

Tijdens de Revolutie werd het kasteel als nationaal eigendom in beslag genomen en in 1797 gekocht door Barras, voordat het in 1801 verkocht werd aan generaal Moreau, daarna in 1805 aan marshal Berthier. Deze laatste maakte belangrijke interieur verbeteringen, waaronder de Galerie des Batailles en de Salon de l'Empereur, en breidde het landgoed uit tot een prestigieuze jachtplek. Na de dood van Berthier in 1815 bleef het kasteel tot 1914, toen het werd overgedragen aan de familie La Tour d'Auvergne-Lauraguais. Tijdens de Tweede Wereldoorlog zal het hoofdkwartier van de Luftwaffe gevestigd zijn en dienen als podium voor verschillende films.

In 1962 werden het kasteel en het 450 hectare grote landgoed overgenomen door de Société d'encouragement à l'élevation du Cheval Français om een opleidingscentrum voor paardenrennen op te richten. Sinds 2010 is het ook de thuisbasis van het trot museum, Europa's grootste. Het kasteel, dat meerdere malen als historische monumenten is geclassificeerd (1933, 1948, 1964, 2014), behoudt opmerkelijke elementen zoals 17e-eeuwse muurschilderingen, de Regency Salon en 19e-eeuwse voorzieningen.

De architectuur van het kasteel, gemaakt van baksteen en steen, combineert een hoofdhuis met twee vleugels in ruil, met agrarische onderdelen gebouwd voor 1616. De wijzigingen van de openingen rond 1730 en de interieur transformaties van Marshal Berthier, zoals de bibliotheek en galerie van de Battles, getuigen van de stilistische en functionele evoluties van het monument. Het park, omringd door muren en uitgerust met een cynegetische toren, vormt de voltooiing van dit grote historische ensemble van Île-de-France.

Externe links