Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Château de La Roche-Giffard, gelegen in de gemeente Saint-Sulpice-des-Landes (Ille-et-Vilaine), is een monument van middeleeuwse oorsprong uit de 13e eeuw. Hij werd achtereenvolgens vastgehouden door de families Giffart van La Lande en La Chapelle, waarna hij in 1685 werd overgenomen door Catherine de Rougé, echtgenote van de Marshal van Créquy. In de 18e eeuw kwam het landgoed in handen van Charles Jean Locquet de Grandville, een Malouin handelaar, en Guy de Lavau, een boer generaal van de prins van Condé. Deze veranderingen van eigenaren markeren een periode van architectonische en feodale transformaties voor de site.

Het huidige gebouw, gebouwd in twee landschappen in de 19e eeuw, heeft een neo-XVIIe stijl. De eerste fase richtte een rechthoekig middenlichaam op, tussen 1876 en 1880 voltooid door een achtervleugel. Het kasteel, met een plan in H, onderscheidt zich door zijn vier projecterende paviljoens, de ontvangsthal versierd met muurschilderingen, en een paneel woonkamer. Het staat bekend als historische monumenten in 2014 voor zijn opmerkelijke gevels, daken en interieurelementen, evenals zijn bijgebouwen en aangelegd park.

Het landgoed is gelegen in een gemarkeerde natuurlijke omgeving, aan de rand van het Teillay bos en aan de rand van de Aron, de rivier begrensd de Ille-et-Vilaine en de Loire-Atlantique. Deze grens tussen Bretagne en Pays de la Loire weerspiegelt de geschiedenis van de uitwisselingen tussen deze gebieden. De beschermde elementen omvatten ook een kapel, kennels, een koeler, en een entree binnenplaats met rond bekken, die het erfgoed en het landschap belang van de site weerspiegelt.

== Geschiedenis ==Het kasteel werd in de 19e eeuw gerenoveerd en was een strategische feodale locatie, zoals blijkt uit de voormalige eigenaren, waaronder Bretonse adellijke families en figuren met betrekking tot het hof van de prins van Condé. De transformatie naar een neoklassieke residentie in de 19e eeuw illustreert de evolutie van de architectonische smaken van de aristocratie en de opkomende bourgeoisie, met behoud van sporen van haar middeleeuwse verleden.

De inscriptie van de historische monumenten in 2014 benadrukt de erfgoedwaarde van het kasteel, zowel voor zijn architectuur als zijn geschiedenis. De bescherming omvat niet alleen het huis en zijn interieurdecoraties (lammeren, schilderijen, zijde capitinatie), maar ook de aangelegde omgeving en de bijbehorende gebouwen, met een coherente en representatieve set seigneuriale woningen gerenoveerd in de moderne tijd.

Externe links