Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Château de Laàs, gelegen in de Pyrénées-Atlantiques, is een 17e eeuws gebouw gebouwd door de familie Lataulade. Het onderscheidt zich door zijn rechthoekige plan, zijn drie niveaus en een kapel geïntegreerd in een noordelijk paviljoen. De voordeur draagt de wapens van deze familie. Het landgoed omvat een oranjerie, een Franse tuin, fonteinen en een 12 hectare groot park grenzend aan de Oloron gaf. Sinds 1946 herbergt het een collectie werken van Rubens, Brueghel, Vigée Le Brun of Fragonard, nagelaten door Louis en Madeleine Servat.

De seigneury van Laàs werd al in 1270, met een seigneuriële residentie genoemd in de dertiende eeuw bevestigd. In 1538 werd het landgoed bezet door de familie Perrarnaud van Forpelad. In 1610 richtte Henri IV Laàs op als baronie kort voor zijn moord. De familie Lataulade, oorspronkelijk uit Chalosse, erfde het in 1633 en bouwde het huidige kasteel. Het landgoed bleef in deze lijn bijna 175 jaar, alvorens te verhuizen naar de families Gaztelu en Casenave, vervolgens naar de gravin van Caltavutoro in 1880.

In 1885 werd het kasteel door Charles Ferdinand Latrille, graaf van Lorencez, bewoond door zijn weduwe en zoon tot 1921. In 1965 verhuisde Madeleine Servat, weduwe zonder erfgenaam, naar de Touring club van Frankrijk. De staat werd eigenaar in 1980 en toevertrouwd aan het departement Pyrénées-Atlantiques. Sinds 2017 maakt een particulier bedrijf gebruik van een leuke cursus, "het kasteel van puzzels," waardoor het zijn aanwezigheid energiek maakt.

Het kasteel illustreert de evolutie van een middeleeuwse seigneury tot een modern aristocratisch domein, gekenmerkt door architectonische transformaties en veranderingen van eigenaren. Het park, artistieke collecties en hedendaagse activiteiten maken het tot een belangrijke culturele en toeristische site in New Aquitaine. Het huidige management combineert erfgoedbehoud en innovatie, met faciliteiten zoals bamboebossen of hutten voor ongewone verblijven.

Historische bronnen noemen geschriften uit 1270, maar het was in de 17e eeuw dat het kasteel zijn huidige vorm kreeg, die de invloed van de lokale adellijke families weerspiegelt. De collecties van schilderijen, hoewel deels toegeschreven aan gerenommeerde meesters, benadrukken haar rol als plaats van artistieke instandhouding. Tegenwoordig combineert het kasteel historische herinneringen en toeristische attractie, dankzij initiatieven zoals escape games of thematische routes.

Het boek van Jacques Staes (1986) en dat van Martine Chénials (2017) verdiepen zijn geschiedenis, terwijl de officiële site de informatie voor bezoekers vult. Het landgoed blijft een bewijs van het architectonisch en cultureel erfgoed van Béarn, tussen traditie en moderniteit.

Externe links