Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel van Lombers, gelegen in de Tarn, wordt genoemd sinds de 11e eeuw als een krachtige vierhoekige vesting. Het heeft de regio sinds de top van de Pic gedomineerd, met een geschiedenis gekenmerkt door religieuze en politieke conflicten. Zijn oorsprong dateert uit de Gallo-Romeinse periode, maar het was in 1032 dat het werd bevestigd voor de eerste keer, dertien jaar voor de stad Lombers zelf. In 1062 stichtte de heer van Lombers de abdij van de Salvetat, en de familie van Adhémar nam het in bezit voordat hij ruimte verliet voor de Boissesons in de 12e eeuw.

In 1165 verwelkomde het kasteel de Raad van Lombers, een belangrijke gebeurtenis van het catharisme, onder auspiciën van Sicard V de Lautrec. Tijdens de Albige kruistocht schommelde de stad tussen onderwerping en opstand tegen Simon de Montfort, alvorens definitief gehecht te worden aan de seigneurie van Castres in 1224. Er bleven conflicten bestaan tussen de Montforts en de Comminges, met name na het huwelijk van Marguerite de Montheil-Adhémar met Guy de Comminges in 1307, waardoor een oorlog die pas eindigde in 1332.

In de 16e eeuw werd Lombers een protestants bastion, dat een centrale rol speelde in de godsdienstoorlogen. Het kasteel, afwisselend in handen van katholieken en protestanten, werd uiteindelijk in 1633 door Richelieu verpletterd om verdere opstanden te voorkomen. Vandaag markeert een monumentaal kruis de locatie van het voormalige fort, een getuige van een turbulente geschiedenis tussen koninklijke macht, religieuze conflicten en seigneuriële rivaliteiten.

Externe links