Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel van Machuraz, lokaal genoemd het kasteel van Artemare, vindt zijn oorsprong in de 12e eeuw op een gebied dan bedekt met borstel. Tussen 1160 en 1181 gaven lokale heren (Gui de Graiseu, Aymon, Humbert de Luyrieux, Guillaume de Roieu) hun land aan de Cisterciënzer monniken van Saint Sulpice. Deze religieuzen ontwikkelen een welvarende wijngaard, bouwen een schuur in de 13e eeuw, dan een toren in de 14e eeuw, vervangen door een sterk huis in de 15e eeuw. Deze wijnmakerij, genoemd uit 1183, strekt zich uit via opeenvolgende verwervingen (rechten van Hugues de Mornay in 1258, d-Emeline in 1263, enz.).

In de 16e eeuw maakte het fort plaats voor het huidige kasteel (toen Macheras Castle), dat in de 19e eeuw grote veranderingen onderging. In 1789 werd het landgoed verbrand en zijn torens geschoren tijdens de Revolutie. In 1809 werd het door de burgerlijke eigenaren overgenomen en vanaf 1875 grondig getransformeerd door Louis Marie Meaudre des Gouttes, magistraat Lyon. De architect Paul Rostagnat (1882 De stallen, de monumentale poort en het wachthuis dateren uit die tijd.

Het kasteel behoudt sporen van zijn wijn verleden: gewelfde kelders met pers en vaten, moestuin op terrassen, en maakt behuizing van een fontein. Eigendom van de familie Meaudre des Gouttes sinds 1875, het is geclassificeerd als een historisch monument in 2006 voor zijn geheel (kasteel, gemeenten, park, poort, enz.). Zijn geschiedenis weerspiegelt de evolutie van een middeleeuws landgoed in aristocratische residentie, gekenmerkt door opeenvolgende architectonische stijlen en politieke omwentelingen.

Voor de 19e eeuw behoorde de site tot Baron Leon van Duitsland, kleinzoon van generaal Claude van Duitsland, held van de oorlogen van de Republiek en het Eerste Rijk. De monniken van Saint Sulpice, die al zes eeuwen eigenaar waren, hadden een gerenommeerde wijngaard opgericht, die tot de 18e eeuw werd geëxploiteerd. De ronde toren geïntegreerd met de noordelijke gevel en enkele eerdere elementen getuigen van deze historische lagen.

Registratie voor Historische Monumenten in 2006 beschermt het hele landgoed, waaronder zeldzame elementen zoals de noordelijke trap met zijn fontein of 19e eeuwse interieur houtwerk. Het kasteel illustreert aldus de overgang tussen een middeleeuwse monastieke uitbuiting en een burgerlijke residentie van het Tweede Rijk, terwijl het overblijfselen van elk tijdperk bewaard blijft.

Externe links