Eerste tekstreferentie 1407 (≈ 1407)
Schriftelijke verklaring van de Mas de l'Age.
XVe-XVIe siècles
Bouw van woningen
Bouw van woningen XVe-XVIe siècles (≈ 1650)
Belangrijkste bouwperiode van het kasteel.
XVIe siècle
Bouw van de kapel
Bouw van de kapel XVIe siècle (≈ 1650)
Geïsoleerde kapel toegevoegd aan het geheel.
18 février 1975
Registratie voor historische monumenten
Registratie voor historische monumenten 18 février 1975 (≈ 1975)
Gedeeltelijke bescherming van gevels en schilderijen.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
De gevels en daken van het hoofdgebouw, de vleugel in ruil (met uitzondering van gewone en moderne toevoegingen) en de oude kapel; de kernkop-oversteekkamer met inbegrip van zijn schilderijen (zie AZ 154): inschrijving bij bestelling van 18 februari 1975
Kerncijfers
Information non disponible - Niet-geïdentificeerde eigenaars of sponsors
Geen namen vermeld in de bronnen.
Oorsprong en geschiedenis
Het Château du Mas de l'Age is een feodaal gebouw waarvan de eerste geschreven stukken dateren uit 1407. Gelegen in Couzeix, Haute-Vienne, het bestaat uit een hoofdhuis lichaam van de 15e en 16e eeuw, aangevuld met een trap toren uit het werk op de binnenplaats. Een meer recente vleugel op het plein, evenals een geïsoleerde 16e eeuwse kapel, completeren het geheel. Binnenin bevindt zich een cross-dogive kamer met muurschilderingen die waarschijnlijk dateren uit het College van Bestuur, die symbolische en landschapscènes illustreren.
Op 18 februari 1975 werd het kasteel gedeeltelijk als historische monumenten vermeld, maar het behoudt beschermde elementen zoals zijn gevels, daken en geschilderde kamer. De architectuur weerspiegelt een overgang tussen het middeleeuwse fort (duiven, vijvers) en de seigneuriële residentie van de Renaissance. De bronnen vermelden ook een precieze locatie: 18 Route de Bellac, aan de stad Couzeix, in de voormalige regio Limousin, nu geïntegreerd in New Aquitaine.
Het gebouw illustreert de evolutie van de kastelen in Opper-Wenen, waar de lokale heren hun huizen hebben aangepast aan de nieuwe eisen van comfort en representatie uit de 15e eeuw. Hoewel de archieven de oorspronkelijke eigenaren niet specificeren, onderstreept de vermelding als historische monumenten het belang van het erfgoed. Interieurschilderingen, zeldzame artistieke getuigenissen van de revolutionaire periode, voegen extra historische waarde toe.