Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel van Plessis-lèz-Tours, oorspronkelijk Montils-lez-Tours genoemd, werd een koninklijke residentie in 1444 onder Karel VII, die in 1454 een verordening ondertekende die de gebruiken van het koninkrijk verenigt. In 1463 door Lodewijk XI verkregen voor 5,300 ecu, werd het grondig hervormd tot 1470 en werd het zijn favoriete huis. De koning richtte daar een zijden winkel, volières en een kennel op en stierf in 1483. De kardinaal van La Balue werd volgens de legende gevangen gezet in een kooi.

Onder Karel VIII en Lodewijk XII, bleef het kasteel een centrum van koninklijke macht, het verwelkomen van de algemene staten van 1506 waar Louis XII werd bijgenaamd "Vader van het volk." Het was ook de plaats van politieke onderhandelingen, zoals het verdrag van 1580 tussen Francis d'Anjou en de Verenigde Provincies, of de verzoening tussen Hendrik III en Hendrik IV in 1589. Joan van Albret werd daar op bevel van Francis I opgevoed om een politiek huwelijk met Spanje te vermijden.

Vertraagd vanaf de 17e eeuw, werd het kasteel een gevangenis onder de Revolutie, toen een jachtloodsfabriek en een boerderij in de 19e eeuw, onder uitgebreide vernietiging. Gekocht en gedeeltelijk gerestaureerd in de 19e en 20e eeuw, herbergt het nu een theatergezelschap en een participatief cultureel project, de Plessis Tiers Lieu, nadat het werd gered van een verkoop in 2016.

Architectuur blijft alleen de oostelijke vleugel over, een lichaam van rechthoekige stenen en stenen huizen, een internationale gotische stijl, en een middeleeuwse traptoren. Tot de resten behoren kerkers zoals La Balue, een gewelfde kamer waar de kardinaal elf jaar geleden zou zijn opgesloten. De site, die werd genoemd als historische monumenten in 1927, combineert koninklijk erfgoed en hedendaagse heruitvinding.

Lodewijk XI markeerde het kasteel voor een lange tijd door de ontwikkeling van de zijdeindustrie (mûries geplant door Hendrik IV) en maakt het een symbool van zijn heerschappij. Na zijn verval richtten artsen als Edmond Chaumier er in de 20e eeuw een vaccininstituut op, voordat het werd omgevormd tot een culturele site die open staat voor meer dan 15.000 bezoekers per jaar en zich richt op kunst, biodiversiteit en onderwijs.

Externe links