Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Château de Pymont, gelegen in Boyer in Saône-et-Loire, kijkt uit op de oevers van de Natouse aan de voet van de Mouron. De huidige architectuur is het resultaat van verschillende tijdperken: een 17e eeuwse centrale huis lichaam, geflankeerd door ongelijke paviljoens, en een zuidvleugel uitgebreid door twee asymmetrische torens (rond en veelhoekig). De segmentale boog of accolade lintel baaien, evenals de stenen pier die leidt naar de eerste verdieping, tonen hervorming in de 18e en 19e eeuw. Het kasteel, een privé-eigendom dat niet voor het publiek toegankelijk is, behoudt een park doorkruist door de Natouse, georganiseerd rond 1870 in een romantische stijl.

De seigneury van Pymont werd vanaf de 13e eeuw getuigd met de familie van Wenen, die haar bezit tot het einde van de 15e eeuw verzekerd. Hugues IV van Wenen was de eerste heer genoemd in 1270, gevolgd door acht opeenvolgende generaties tot Gérard de Vienne in 1486. In de 16e eeuw kwam het fief in handen van burgerlijke families: Humbert Lapyrat in 1515, toen Jeanne de Verjus, die hem in bruidsschat bracht aan Philibert Quarré en advocaat Jean Pelez. De reconstructie vond plaats in de 17e eeuw onder de familie van Grenelle, voordat Jeanne de Grenelle het in 1741 door het huwelijk aan de Aubel de la Genève doorgaf.

In de 19e eeuw moderniseerde een kleinzoon van de Aubel de la Genève het kasteel door een neogotische vleugel toe te voegen en het park te ontwikkelen. Het landgoed ging vervolgens door naar de Rivérieulx de Varax door het huwelijk van Marie-Suzanne Aubel met Marie-Jules de Rivérieulx aan het eind van de 19e eeuw. In de 20e eeuw was het kasteel achtereenvolgens eigendom van Henri de Rivérieulx en vervolgens van M. de Goussencourt. De wapenschilden van de Weense families (gouden adelaar op Gules), Quarré (zilver en azuurblauw versnipperd) en Riverieulx (zilver rivier op Azur) herinneren deze opeenvolgende lijnen.

Externe links