Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel van Quirieu, dat al in 1141 werd bevestigd, is een oud kasteel van de 12e eeuw, gerenoveerd in de 13e en 15e eeuw, gelegen op een kalksteen heuvel op 300 meter hoogte in het departement Isère. Het bezette een plateau van 4 hectare, waaronder een versterkte middeleeuwse dorp en een 15e eeuws sterk huis. De site, strategisch, diende als de grens vesting van de Dauphiné tegen de Savoy, met een haven op de Rhône en een monetaire staking workshop.

Gebouwd aan het einde van de 12e eeuw, bestond het fort uit drie torens (met inbegrip van een gewelfde kapel in de toren van het Oratorium), courtines, een vierkante kerker, evenals een binnenplaats met oven, molen, zolders en stallen. In 1289 greep Humbert I van Wenen het voordat hij het aan zijn zoon John gaf. Tussen Dauphinois en Savoyards wisselde het kasteel meerdere keren van hand, met name in 1293, toen Amédée V de Savoie zich inruilde voor andere landen met Humbert I van La Tour du Pin.

In de 13e eeuw werd Quirieu een welvarende delphinale mandatie, met een tol op de Rhône en een pauselijke bubbel die de kerk van Sancte Marie de Serreriis noemt. In 1326 werd een lokale belasting ingevoerd, de eenentwintigste, om de vestingwerken te behouden. Het dorp had 376 branden in 1393, maar daalde tot 80 branden in 1429. In 1454 bood de dolfijn Louis het land aan Robert de Malortie, voordat het werd verkocht aan Charles-Emmanuel I de Savoie voor 50.000 ECU.

Na het Verdrag van Lyon (1601) verloor het fort zijn militair nut en werd rond 1630 in opdracht van Richelieu ontmanteld. Vandaag de dag blijft er alleen nog een geboomde esplanade over, overblijfselen van het dorp (zoals de kapel van Sainte-Catherine, die parochiekerk werd in 1562) en het sterke huis, gedeeltelijk bewaard. De site wordt geanimeerd door de vereniging Imagine Quirieu.

Externe links