Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Château de Remilly-Aillicourt is een herenhuis gebouwd in het 3e kwart van de 18e eeuw door Antoine Raulin, Sedanese textielfabrikant. Gestart in 1774 maakt de bouw deel uit van een 35 hectare groot landgoed, met een centraal vierkant gebouw met een Mansart dak, omlijst door twee gebogen lage vleugels en zijpaviljoens. De gevel, gemaakt van steen, heeft gemalen ramen en een centrale deur versierd met gesneden patronen. Het ensemble vormt een binnenplaats van eer gesloten door een muur en een portaal met kolommen, die de architectonische invloed van het tijdperk weerspiegelen.

In 1777 werd het kasteel gekocht door François Collin de Curemont, advocaat in het Parijse parlement en seigneur van Villers-devant-Mouzon. Zijn dochter, Anne-Françoise Collin de Curmont, trouwde met Jean François Félix Dorival, president van het hof van het hertogdom Bouillon. Het echtpaar erfde het landgoed tijdens de Revolutie, toen het hertogdom verdween. De uitzending werd voortgezet door de vrouwen: hun enige dochter, Anne Françoise Thérèse Félix Dorival, trouwde in 1803 met generaal Louis Samuel Béchet de Léocour, Napoleonische officier die door de keizer werd geannexeerd.

In de 19e eeuw werd het kasteel overgedragen aan hun oudste dochter, Thérèse Charlotte Constance Aglaé Béchet de Leocour, echtgenote van Joseph Marie Lamour, verzamelaar en burgemeester van Remilly. Het eigendom bleef in de familie Lamour-Béchet tot 1933, toen het werd verkocht. In de jaren tachtig werd hij gered door Claudine en Philippe Mathieu, die 34 jaar restauratie uitvoerden. In 1984 werd een historisch monument opgericht, het dankt zijn behoud aan hun inzet.

De linkervleugel van de binnenplaats, toegevoegd rond 1870, enigszins veranderde de initiële symmetrie. Het landgoed, dat is gereduceerd tot vijf hectare, biedt uitzicht op de Maas, terwijl de hoofdingang kijkt uit op de straat van Nederland (D4B), een historische as tussen Sedan en Mouzon. De binnentrap, met zijn smeedijzeren helling, en de gevels van het centrale lichaam behoren tot de elementen beschermd door de 1984 inscriptie.

Het kasteel illustreert de sociale opkomst van Sedanese fabrikanten, verbonden aan de textielindustrie, en hun integratie in de lokale aristocratie. Zijn architectuur, die klassiek en elegant combineert, getuigt van de stilistische invloeden van de 18e eeuw, terwijl de geschiedenis de politieke en familiale omwentelingen van de 19e en 20e eeuw weerspiegelt.

Externe links