Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel van Romefort is een voormalig kasteel gebouwd tussen 1180 en 1190 door Gaudin de Romefort, eerste bekende heer. Gelegen aan de linkeroever van de Creuse, 900 meter van de kerk van Ciron, het bestuurde een strategische ford. De kerker, defensieve hart, is gebouwd van gesneden steen met vier verdiepingen en een buitentrap. Tussen de 13e en 15e eeuw kwam het kasteel in handen van de families Culant en Sully, voordat het in 1548 werd overgenomen door Pierre de Segondat, generaal van Financiën van Guyenne. Een juridisch geschil dan tussen de Segondat en de Sully, opgelost in 1597 door Jean d'Harambure (genaamd de Borgne), die de nalatenschap verenigt na zijn huwelijk met Marie de Segondat.

In de 17e eeuw beheerde Protestantse Harambure het landgoed actief tot de intrekking van het edict van Nantes (1685), waardoor ze verbannen werden. Het kasteel werd vervolgens gefragmenteerd na de Revolutie, die doorging naar de markies van Belabre, vervolgens naar de familie van Bondy in de 19e eeuw. Tussen 1872 en 1877 werd een grote restauratie uitgevoerd door architect Alexandre Arveuf-Francsquin in de troubadour stijl, met gedeeltelijke vernietiging van de oude vleugels en wederopbouw van de kerker. In 1921 werd een loodrechte vleugel toegevoegd door Henry Dauvergne. De site is gedeeltelijk geclassificeerd als Historic Monument in 1993 en 1994, waaronder kerker, molen, en defensieve elementen.

Het huis, 30 meter hoog, combineert seigneuriale residentie en verdediging (vier ronde torens, twaalf torens). De kerker, gemaakt van gesneden steen, behoudt een dogische kluis op de begane grond en een koepel in de trappentoren. De hoezen combineren tegels, leisteen en steen, die de bouwcampagnes weerspiegelen (XII, XV, XVII en XIX eeuwen). Het kasteel staat ook bekend als de plaats van de bekering van de vader van Foucauld door de gravin van Bondy. Architectural surveys (1859) en ongerealiseerde projecten (zoals een flamboyante gotische reconstructie) getuigen van de complexe evolutie.

Beschermde kenmerken omvatten kerker verdedigingen, west/noordwest courtesies, thuisfronten, en overblijfselen van de zuidelijke behuizing. De molen, aangepast in de 19e eeuw, maakt het geheel compleet. De afdelingsarchieven van Indre en studies zoals die van Jean Mesqui (1987) en Henri de Forbin (1931) documenteren zijn geschiedenis, gekoppeld aan de nobele families van Berry en opeenvolgende architectonische transformaties.

Externe links