Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel van Saint-Chartier, gelegen in Indre in de regio Centre-Val de Loire, is een fort gebouwd in de 12e eeuw, genoemd voor het eerst in 1102 tijdens het bezoek van de aartsbisschop van Bourges Léodegaire. Oorspronkelijk vazal van de seigneurs de Déols, het landgoed doorgegeven in 1189 aan André de Chauvigny door zijn huwelijk met Denise de Déols, markeren het begin van een lang bezit van deze familie. De Chauvigny's herbouwden de kerker in de 14e eeuw en voegden een huis en een galerie genaamd "Jeu de Palme" toe in de 13e eeuw, karakteristiek met zijn 19 monolithische kolommen verbonden door houten bogen.

In de 15e eeuw werden de gewone mensen en wallen gerenoveerd, waardoor het bestaan van noordelijke courtines en geflankeerd door torens op de hoeken, waarvan sommige nog steeds de consoles van hun ronde paden behouden. Het kasteel onderging kleine wijzigingen in de 16e eeuw, toen een duidelijke verslechtering in de 19e eeuw onder het bezit van de Graaf van Moreton van Chabrilan, de kamerheer van Napoleon. In 1858 verwierf Alexandre Naud, een rijke stofhandelaar, het landgoed en bouwde de Barbaultkapel (1864-1865) als familiebegraafplaats. Zijn dochter Victorine en haar echtgenoot Michel Germain restaureerden het gebouw tussen 1873 en 1880, met de hulp van architect Alfred Dauvergne.

Het kasteel heeft in 1989 een Historisch Monument voor zijn stadsmuren, hoferijen, gewone mensen en de galerie van de "Jeu de Palme" gerund, en staat bekend om zijn inspiratie voor George Sand, die hem beschrijft in de geschiedenis van mijn leven en zijn roman Les Maîtres sonneurs plaatst (1857). Het roept zijn " immense zalen" op en zijn rol als feestelijke verzamelplaats in de 19e eeuw, waar edelen en boeren zich vermengden voor ballen. De site host ook, tot 2008, het Festival des Rencontres internationales de luthiers et maîtres sonneurs, voordat de restauratie werd overgenomen in 2009 door een nieuwe eigenaar.

De architectuur van het kasteel toont verschillende historische lagen: de Romeinse en feodale basis van de kerker, de Renaissance transformaties, en de 19e eeuwse ontwikkelingen (zuidterras, raampierces). De open haard op de begane grond, versierd met de wapens van Marguerite de Chauvigny, getuigt van het erfgoed van de heren van Chauvigny. Lokale legendes roepen een passage op van Jeanne d'Arc of een schat die Napoleon na Waterloo heeft begraven, hoewel deze verhalen meer een kwestie van folklore zijn.

Vandaag de dag, het kasteel van Saint-Chartier, omgeven door een park geclassificeerd als een natuurgebied van Boischaut Sud, blijft een symbool van Berrichon erfgoed. Zijn geschiedenis, gekenmerkt door fasen van verval en wedergeboorte, weerspiegelt de politieke en sociale omwentelingen van Frankrijk, van feodalisme tot hedendaagse tijden. De Stichting Fornesa zet haar band met de lokale cultuur voort door een jaarlijkse kinderverhaalwedstrijd te organiseren, waarbij het monument verder verankerd wordt in het regionale culturele leven.

Externe links