Grote uitbreidingswerkzaamheden 1762-1763 (≈ 1763)
Bijna verdubbeld kasteel, aanhoudende asymmetrie.
1760-1770
Eerste uitbreiding van het kasteel
Eerste uitbreiding van het kasteel 1760-1770 (≈ 1765)
Lengte uitbreiding met extra vloer.
1776
Inventaris van interieurdecoraties
Inventaris van interieurdecoraties 1776 (≈ 1776)
Open haarden, schilderijen en gedocumenteerde hazen.
1777
Bouw van de boerderij
Bouw van de boerderij 1777 (≈ 1777)
Vervanging van de benedentuin door een vleugel.
1881
Uniformisering door de architect Rey
Uniformisering door de architect Rey 1881 (≈ 1881)
Uniek dak en harmonisatie van gevels.
2010
Registratie voor historische monumenten
Registratie voor historische monumenten 2010 (≈ 2010)
Officiële erkenning van het kasteel als erfgoed.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
De volgende delen van het landgoed: het gehele kasteel (zie vak C 7); de gevels en daken van de boerderij gebouwd in 1777 en gelegen op het plein ten noordwesten van het kasteel (zie vak C 15); de gehele tuin met terrassen, omheining muren, poorten en alle constructies (cad. C 5, 6, 8, 12) evenals de verdiepingen van de percelen C 9 en C 130 die overeenkomen met de oude tuinen: inschrijving bij decreet van 22 september 2010
Het Château de Saint-Lambert, gelegen in Marvejols in het departement Lozère (regio Occitanie), is een monument dat dateert uit het 3e kwart van de 18e eeuw, met grote transformaties voltooid aan het einde van de 19e eeuw. Oorspronkelijk bestond het landgoed uit een klein vierkant gebouw met een ronde toren, een tuin, een zwembad en een molen. Tussen 1760 en 1770 verdubbelde een eerste uitbreidingscampagne bijna de grootte van het kasteel, waardoor de noord- en zuidgevels op één lijn bleven terwijl een verdieping werd toegevoegd. De bouwplaats blijft onafgewerkt, waardoor een zichtbare asymmetrie in de daken en de hoogte van de gebouwen.
In 1762-1763 concentreerde het werk zich op de uitbreiding van het kasteel, maar desymmetrie bleef bestaan tot 1881, toen architect Rey tussenbeide kwam om het geheel te standaardiseren. De ronde toren is bewaard gebleven, de ramen zijn geharmoniseerd met de 18e eeuwse stijl, en een enkel dak bedekt nu het gebouw. De interieurs, beschreven in inventarissen van 1744 en 1776, onthullen opmerkelijke decoraties: gips of marmeren open haarden, schilderijen op de top van deuren, vergulde hazen, en muren bedekt met dama's in bepaalde kamers zoals de "rode kamer." Deze elementen illustreren de verfijning van een provinciehuis uit die tijd.
Het landgoed werd ook uitgebreid met de bouw van een boerderij in 1777, ter vervanging van de voormalige lage werf door een vleugel in ruil voor een plein. De tuinen, gerenoveerd in de 19e eeuw, combineren geometrische paden en een "Engelse tuin" toegankelijk door een terras en een centrale trap, zoals getoond in Hugonet's plan (1837). Een zwembad en afvoerkanalen, altijd zichtbaar, completeren dit aangelegde ensemble. Het kasteel, de bijgebouwen en de tuinen zijn sinds 2010 opgenomen als historische monumenten, die een intact getuigenis geven van de architectonische en sociale evolutie van een landgoed tussen het voormalige regime en de derde republiek.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen