Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

In de 15e eeuw ontstond het Domaine de Sceaux met een herenhuis van Johannes II Baillet, seigneur van Sceaux, die Lodewijk XI daar in 1470 ontving. De seigneury, bestaande uit drie panden samen, bleef in de familie Baillet tot het einde van de 16e eeuw, voordat ze in 1597 werd overgenomen door Louis Potier de Gesvres, die er een kasteel van Henri IV of Louis XIII bouwde. Het pand, opgericht als baronie in 1624, kwam vervolgens in handen van de familie Potier de Gesvres, die groeide en een vastgoed werd.

In 1670 kocht Jean-Baptiste Colbert, de hoofdfinancieel officier van Lodewijk XIV, het land Sceaux om zijn landwoning te worden. Hij breidde het landgoed uit tot bijna 100 hectare en tekende een Frans park van André Le Nôtre, versierd met beelden in opdracht van beroemde beeldhouwers als Antoine Coysevox en François Girardon. Het kasteel, gerenoveerd in een sobere stijl om niet te concurreren met Versailles, herbergt weelderige festivals, waaronder een bezoek door Louis XIV in 1677. Colbert stierf daar in 1683, waardoor het landgoed aan zijn zoon, de markies de Seignelay.

De markies de Seignelay, erfgenaam van Colbert, bleef het landgoed verfraaien door het toevoegen van een appartement versierd met Chinese lak en door het bouwen van een oranjerie door Jules Hardouin-Mansart in 1686. Het park werd uitgebreid tot 227 hectare door de aankoop van de seigneury van Châtenay en door het graven van een groot kanaal van 1140 meter, voltooid in 1691. Het landgoed werd een plaats van weelderige recepties, zoals die georganiseerd in 1685 voor Lodewijk XIV, waar een werk van Lully en Racine werd uitgevoerd. Na de dood van Seignelay in 1690 ging het landgoed over aan zijn weduwe en werd in 1700 verkocht aan de hertog van Maine, de gelegitimeerd zoon van Lodewijk XIV en Madame de Montespan.

Onder de hertog en hertogin van Maine werd Sceaux een hoge plaats in het wereldse leven van de achttiende eeuw. De hertogin, kleindochter van de Grand Condé, hield daar een schitterend hof en creëerde in 1703 de orde van de Muches in Honey, een galante samenleving. Na zijn dood in 1753 werd het landgoed overgedragen aan zijn nakomelingen, waaronder de hertog van Penthièvre, die decoraties bracht van François Boucher en Alexis Peyrotte. Bij de Revolutie werd het landgoed in 1793 in beslag genomen als nationaal eigendom en gedeeltelijk vernietigd door een koopman, Jean François Hippolyte Lecomte, die het land in 1798 kocht en het kasteel vernielde om zijn materialen te verkopen.

In de 19e eeuw werd het landgoed gekocht in 1828 door Anne-Marie Lecomte-Stuart, echtgenote van de hertog van Treviso, die tussen 1856 en 1862 een nieuw kasteel in Louis XIII-stijl liet herbouwen op de site van het oude kasteel. Het park, herplant volgens de oorspronkelijke plannen van Le Nôtre, wordt een plaats van recepties onder het Tweede Rijk. In 1923 werd het landgoed overgenomen door het departement Seine (nu Hauts-de-Seine) om de vernietiging ervan te voorkomen. Vanaf 1928 is het de thuisbasis van het Musée de l'Île-de-France sinds 1937, bekend in 2013 als het Musée du Domaine departemental de Sceaux. Vandaag, het park, open voor het publiek, behoudt overblijfselen van de 17e en 18e eeuw, zoals oranjerie, het paviljoen van de Aurora en de grote watervallen.

Externe links