Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel van Sucy-en-Brie, gelegen in de huidige Val-de-Marne, vindt zijn oorsprong in een fief van de abdij van Saint-Maur-des-Fossés. In 1577 verwierf François Le Cirier de rechten en veranderde het bestaande huis in een seigneuriale woning. Het landgoed breidde zich uit in 1581 met de aankoop van het naburige pand van Pacy. Pas in 1640 kocht Jean-Baptiste Lambert, secretaris van de koning, de seigneurie en begon met landschapsontwikkeling (deellanden, bekkens, oranjerie). Zijn broer Nicolas Lambert, groot meester van water en bossen, besloot in 1660 het oude huis te scheren om het huidige kasteel op te richten, toevertrouwd aan architect François Le Vau.

De bouw werd voltooid in 1662, gevolgd door de toevoeging van een monumentale poort in 1675 en een oranjerie in 1687. Het kasteel, ontworpen als een recreatieve residentie voor de familie Lambert Nicolas Lambert de Vermont, de laatste erfgenaam, verkocht het vervolgens aan Jean-François-Christophe La Live, van een familie die door de aankoop van een koninklijk kantoor is gebonden. Het landgoed bleef tot 1780, toen het werd overgedragen aan César Ginoux, schildknaap en secretaris van de koning.

César Ginoux, burgemeester van Sucy-en-Brie van 1806 tot 1838, behoudt het kasteel tijdens de revolutie door middel van een fictieve verkoop en verbouwing van het park "in het Engels," het toevoegen van fabrieken vandaag verdwenen. Het landgoed werd echter geplunderd tijdens de Pruisische bezetting in 1870, waar alleen de bibliotheek werd gespaard. Het kasteel werd uiteindelijk in 1892 verkocht aan Lady Louisa Meux, een Britse sociale figuur, aan haar nichtje Marie Ginoux en vervolgens aan haar broer Philibert. Na zijn dood veranderde het landgoed in 1912 weer in de handen van de familie Bes de Berc.

In de 20e eeuw werden het kasteel en het park in 1956 overgebracht naar de Caisse des Dépôts, die de Groene Stad (21 torens) bouwde in de jaren 1960. Achtergelaten ontsnapte het kasteel nauwelijks aan de sloop in 1959 dankzij de tussenkomst van de historische monumenten. In 1969 werd het door het gemeentehuis gerafeld en in 1975 gerestaureerd: oranjerie werd een showroom in 1989, terwijl het hoofdgebouw, dat in 2007 werd ingehuldigd, nu het Maison des Arts et des Musiques herbergt. De gerestaureerde boerderij is de thuisbasis van het Sucy Museum sinds 1990.

De architectuur van het kasteel, typisch voor het Franse classicisme, wordt gekenmerkt door een centraal stenen lichaam geflankeerd door twee paviljoens, bovenop een mansard dak in leisteen. De zuidelijke gevel, versierd met bustes en zonnewijzers, kijkt uit op een binnenplaats van eer toegankelijk door een monumentale deur. Binnen, de centrale hal serveert een stenen trap en kamers die zijn gerenoveerd door de eeuwen heen, zoals de bibliotheek of woonkamer. Het park, schuin naar de vallei van Morbras, bood ooit een vrij uitzicht op Parijs.

De gebeeldhouwde decoraties, toegeschreven aan Van Opstal, en de interieurarrangementen weerspiegelen de invloed van opeenvolgende eigenaren, van Lambert Ondanks de levendigheid (oorlogen, verlatingen, transformaties) blijft het kasteel een belangrijke getuigenis van de levenskunst van de Parijse elites in Île-de-France in de 17e en 18e eeuw.

Externe links