Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Kasteel Tauzia, gelegen in Gradingan en Gironde, is een cartreuse gebouwd rond 1788 door meester metselaar Jean Alary volgens de plannen van Victor Louis, emblematische architect van het Grand Théâtre de Bordeaux. Gesponsord door Jean-Joseph de Castera, hoogleraar recht en advocaat in het Bordeaux-parlement, vervangt deze residentie een in 1768 verworven fief uit de familie van Pomies. De neoklassieke architectuur, gecentreerd op een koepel rotunda, weerspiegelt de Bordeaux invloed van de tijd, het combineren van soberheid en elegantie met stucwerk decoraties en mozaïek parket.

In 1784 werd het landgoed verkocht aan Jacob Diaz Pereyra, een handelaar uit de Portugese Joodse gemeenschap, en verkocht in 1803-1804 aan een douanedirecteur. In 1827 kocht Gustave Petersen, consul van Zweden en Noorwegen, het en veranderde het in een kasteel door het toevoegen van een ion kolom veranda, symmetrische vleugels en een Engels park van 20 hectare, ontworpen door landschapsarchitect Louis-Bernard Fischer. De laatste, auteur van de vernieuwing van de Bordeaux Public Garden, bevat pittoreske elementen zoals fabrieken en kronkelende steegjes.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog (1940-1944) werd het kasteel bezet door Duitse en Italiaanse legers, toen door de F.F.I. in 1944, waardoor het gebouw zwaar beschadigd raakte. Tot 1960 werd het stuk voor stuk gerestaureerd door Hubert Calvet en zijn vrouw, waarna het werd geclassificeerd als historisch monument in 1965. De architectuur, typisch voor Bordeaux Chartreuses, combineert een gebouw op de begane grond, een centrale rotunda en zijpaviljoens, terwijl het park sporen van zijn romantische meubels behoudt.

Vandaag de dag, Tauzia Castle blijft een belangrijke getuigenis van de Gotische neoklassieke erfgoed, het combineren van een turbulente geschiedenis en architectonisch erfgoed. De toegang, gekenmerkt door een steeg van eeuwenoude plataan bomen, leidt tot een gevel versierd met ijzerwerk en sculpturen die de kunst van het vissen en tuinieren symboliseren, die de esthetische smaak van de 19e eeuw weerspiegelt. Het bezit, altijd privé, illustreert de evolutie van aristocratische woningen in burgerlijke landhuizen onder invloed van Europese uitwisselingen.

Externe links