Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Villers-Châtel Castle is een oud 14e-eeuws fort met een vierhoekig plan omgeven door ronde torens en een rechthoekige kerker. De westelijke ronde toren, genoemd "het fort," is het middeleeuwse deel nog steeds staan. In 1750 werd een deel van het kasteel gesloopt en herbouwd, waarvan de ingang gevel blijft. In de 19e eeuw voegde de Belgische architect Baron Béthune een neogotische kapel (1860), een troubadour galerij en een vleugel terug met een vierkante kerker.

Tijdens de Eerste Wereldoorlog diende het kasteel als militaire ziekenboeg. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd hij achtereenvolgens door de Engelsen en Duitsers bezet. Een modelboerderij, herbouwd na 1918, en een gesloten boomgaardtuin completeren het geheel. Het kasteel, gedeeltelijk genoemd als historisch monument in 2004, herbergt nu kamers.

Oorspronkelijk behoorde het fort tot de heer van Gouverneur tijdens het beleg van Arras in 1414. Het veranderde meerdere malen van handen: Habarcq's familie bezat het tot de 16e eeuw, en toen kwam het in handen van Gilles de Lens, families van Marquais, Cassina, Den Haag, Lannoy en Haynin. In 1747 kocht en transformeerde Nicolas Mazel de Leval hem diep.

Onder het oude regime was Villers-Châtel de provincie van Artois en de lokale gewoonte opgericht in 1535. De gemeente, oorspronkelijk verbonden aan Mingoval, werd onafhankelijk tussen 1793 en 1801. Generaal Barbot, commandant van de 77th Alpine Division, stierf daar in 1916 nadat hij daar gewond was geraakt.

Het kasteelpark, met zijn omheining en grills, evenals de moestuin en de neogotische kapel, zijn sinds 2004 beschermd. De kapel, het werk van baron Bethune, is opmerkelijk om zijn interieur. Een grot in Lourdes werd ook gebouwd in het park, een weerspiegeling van de eclectische toevoegingen van de 19e en 20e eeuw.

Externe links