Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Château de Villevieille, gelegen in de Gard in Occitanie, vindt zijn oorsprong in de 11e eeuw onder impuls van de Bermonds, heren van Sauve en Anduze. De eerste structuur, een rechthoekige toren genaamd de Saint-Baudile toren, diende als monitorpost op de Vidour Valley. In de 13e eeuw nam Saint Louis het landgoed in beslag na de opstand van Pierre Bermond VII, een bondgenoot van de graaf van Toulouse. De koning bleef er in 1270 voor zijn achtste kruistocht, en voegde een tweede ronde toe, de Colombiaanse toren. Het kasteel werd toen koninklijk eigendom, voordat het werd toegewezen aan nobele families zoals de Scatisse (1365) en vervolgens de Villars.

In de 16e eeuw verwierf Bernard de Pavée, meester aan de rechtbank van Montpellier, het kasteel in 1529 en begon zijn transformatie tot een residentie in de renaissance. Zijn broer François, de kamerbediende van de koning, zette de ontwikkeling voort, voegde een aantal grote huizen toe en moderniseerde de gevels. De Pavées, nu markies de Villevieille, behouden het landgoed eeuwenlang, ondanks de verwoestingen van de Religieoorlogen. In 1573 richtte de Marshal van Damville zijn hoofdkwartier daar op om Sommières te belegeren, waardoor het kasteel gedeeltelijk werd beschadigd. In 1622 tekende Lodewijk XIII de overgave van Sommières.

Het kasteel ontsnapt aan de verwoestingen van de Revolutie dankzij de politieke betrekkingen van de Pavée, vooral Philippe-Charles, dicht bij de Verlichting. Na een periode van verlatenheid (1913-1960) begon de graaf en gravin van David-Beauregard haar restauratie in de jaren zestig, waarbij de prijs Masters-D'oeuvre in 1968 in gevaar kwam. Het kasteel is een historisch monument in 1971 en combineert nu vier middeleeuwse torens (XI-14de eeuw), renaissancegevels en een 18de eeuwse kapel. Er is ook een klassiek muziekfestival opgericht in 1970, een van de oudste in de regio.

De site is ook verbonden met een rijke lokale geschiedenis, met Gallo-Romeinse en wisigoth blijft verklaren aan een oude bezetting. De vroege stad, omringd door Cyclopische wallen, was een oppidum afhankelijk van Nîmes (Nemausus) in de Romeinse tijd. De opgravingen onthullen een tweede orde stad, actief tussen de 2e eeuw v.Chr. en de 2e eeuw n.Chr., voordat de installatie van de Wisigoths (Vth.

De architectuur van het kasteel weerspiegelt zijn evolutie: de middeleeuwse torens (Saint-Baudile, Pigeonnier, Portail, Montredon) omlijsten een binnenplaats met renaissance gevels, herontworpen in de 18e eeuw. Binnen, de woonkamer op de eerste verdieping bewaart Napolitaanse zigeuners (1764), en de kapel, aangepast onder de Restauratie, huizen 17e eeuwse leer. Het onderste deel van de noordelijke gevel, Renaissance stijl, contrasteert met het bovenste deel, geïnspireerd door Louis XIV, met zijn balkon en curvilineaire frontons.

Externe links