Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel Peychotte, bijgenaamd "vierkante huis van Arlac," is een neoklassieke waanzin gebouwd tussen 1785 en 1789 op het domein van Arlac, in Mérignac (Gironde). Gesponsord door Samuel Charles Peixotto, een bankier van Portugese afkomst, werd het ontworpen door de architect Jean-Baptiste Dufart volgens de neo-palladian kanonnen. Dit gebouw, symbool van de drukte van de Bordeaux bourgeoisie, wordt gekenmerkt door zijn koepelvormige rotunda en zijn zuidelijke gevel versierd met een Corinthische colonnade.

Oorspronkelijk eigendom van de Mendes familie, het landgoed kwam in handen van Samuel Peixotto in 1768, die het liet herbouwen voordat het verliezen van de schuld in 1805. Het kasteel werd door de Rodrigues-Henriquez, vervolgens door de arts Élie Gintrac in 1827, op zijn beurt gediend als laboratorium (broeden van zilverwormen, veninstudie), een militair ziekenhuis tijdens de Eerste Wereldoorlog, en werd bezet door de Duitsers van 1940 tot 1944. Na 1962 werd hij in 1990 gered door de stad Mérignac.

Het Château Peychotte is een historisch monument in 1983 en moet in 2027 een Maison des arts worden. De architectuur, geïnspireerd door het kasteel van Rastignac (Dordogne) en het Witte Huis, wordt gekenmerkt door een rotonde lounge op twee niveaus, een circulaire galerij voor muzikanten, en een aangelegd park nu gedeeltelijk verstedelijkt. De restauratie werd gefinancierd door de gemeente, de DRAC, de Algemene Raad en de regio Aquitaine.

Het landgoed illustreert de vestiging in Gironde van Portugese Joodse families die de Inquisitie ontvluchten, zoals de Peixotto, wiens naam werd gefrancieerd. De geschiedenis weerspiegelt ook de economische en sociale veranderingen van Bordeaux, van Verlichting tot wederopbouw na de Tweede Wereldoorlog, tot speculatie van onroerend goed uit de 19e eeuw.

Externe links