Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel van Angles-sur-l'Anglin wordt vanaf 1025 als een bolwerk bewaakt de grens tussen Poitou, Touraine en Berry. Op een rotsachtige piton met uitzicht op de Anglin, behoorde het oorspronkelijk tot de Barons van Angles, Suzerans van de Heren van Luzignan. In de 13e eeuw kwam het onder controle van de bisschoppen van Poitiers, die het tot een centrum van hun verdedigingssysteem rond de kathedraal maakten. De site, strategisch, wordt genoemd als eigendom van het bisdom tot aan de revolutie, na gekocht te zijn van de familie van Lezay in de late 13e eeuw.

In de 14e eeuw speelde het kasteel een sleutelrol tijdens de Honderdjarige Oorlog. Guichard III, heer van Angles en Senechal van Saintonge, werd benoemd tot marshal van Guyenne in 1356 toen de Poitou onder Engelse overheersing viel. In 1372 nam Bertrand Du Guesclin het Engelse kasteel over na een belegering. De lokale legende roept een "Engelse loopgraaf" op, een trap die in de klif is gekerfd, die een nachtelijke vangst van de site zou hebben toegestaan. Deze gebeurtenissen illustreren het militaire belang in Frans-Engelse conflicten.

De 15e en 16e eeuw markeerden een periode van transformatie en onrust. De bisschoppen Hugues de Combarel en Guillaume de Charpagne maken belangrijke werken, bouwen een "nieuw kasteel" en hervormen de 12e eeuwse Romaanse kerker. Echter, de 16e en 17e eeuw zag het monument verschillende keren van hand veranderen: genomen door protestanten, competitieleden, royals, en dan slingers. In 1708 mocht hij om financiële redenen door de bisschoppen worden achtergelaten voordat hij na 1793 als publieke carrière diende.

Gered van de verwoesting in de 20e eeuw, werd het kasteel geclassificeerd als een historisch monument in 1926 na de overname door de Western Antiquarian Society in 1923. Sinds 1986 behoort de gemeente tot de gemeente Angles-sur-l-l-Anglin. Zijn imposante overblijfselen, waaronder een uitlopers kerker, torens (gevangenis, kapel, "uien"), en een dubbele behuizing, getuigen van zijn architectonische evolutie van de 11e tot de 15e eeuw. De site, toegankelijk voor het publiek, domineert nog steeds het dorp en de samenvloeiing van de Anglin en de Gartempe.

De verdedigingsorganisatie van het kasteel weerspiegelt middeleeuwse technieken: een greppel gesneden in de rots bar leperon, terwijl de vierkante kerker, geflankeerd door cilindrische uitlopers, scheidt twee binnenplaatsen. De "Engelse loopgraaf," een herwerkte natuurlijke fout, en de kastelen herinneren aan zijn dubbele rol als vesting en episcopale residentie. De overblijfselen, hoewel gedeeltelijk vernietigd, bieden een opmerkelijk voorbeeld van de militaire poitevin architectuur, gekenmerkt door conflicten en opeenvolgende aanpassingen.

Externe links