Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Kasteel Castelnaud, gebouwd aan het einde van de 12e eeuw, was voor het eerst eigendom van Bernard de Casnac, Katharen heer en vazal van de graaf van Toulouse. In 1214 nam Simon de Montfort het over tijdens de kruistocht van Albige voordat hij in 1215 door de aartsbisschop van Bordeaux werd overgenomen en verbrand. In de 13e eeuw werd een nieuw kasteel herbouwd, dat na het Verdrag van Parijs (1259).

In 1368 verhuisde Magne de Castelnauds huwelijk met Nompar de Caumont naar deze familie, die tijdens de Honderdjarige Oorlog het Engelse kamp koos. Het kasteel veranderde meerdere malen van hand: in 1442 overgenomen door de Fransen na een drie weken durende belegering bleef hij in de Caumont tot de Revolutie. In de 16e eeuw versterkte kapitein Huguenot Geoffroy de Vivans zijn verdediging tegen de oorlogen van de religie.

In 1789 werd het kasteel verkocht als nationaal eigendom en in 1965 werd het door Philippe Rossillon gekocht. Zijn zoon, Kléber Rossillon, herstelde hem en opende in 1985 het middeleeuwse oorlogsmuseum, de tweede Franse collectie van zijn soort. Een historisch monument in 1966 (uitgebreid in 1980), de site vandaag trekt 245.000 jaarlijkse bezoekers, beroemd om zijn gereconstrueerde stoelmachines.

Architectureel illustreert Castelnaud de evolutie van de vestingwerken: de 13e eeuwse mâchicoulis kerker, ronde artillerietoren (XVIe), barbacan en sloten die de ingang beschermen. Het museum, geïnstalleerd in het seigneuriale huis, toont 300 wapenstukken (XIIIth-17th century) en reconstructies van belegeringsuitrusting, aangevuld met modellen en meeslepende ruimtes.

Strategisch gelegen aan de samenvloeiing van de Dordogne en Céou, wordt het kasteel geconfronteerd met zijn middeleeuwse rivaal, Beynac, en de tuinen van Marqueyssac. Zijn geschiedenis weerspiegelt de regionale conflicten (katharen, Cent Ans, Religies) en zijn rol als sleutelrol in Périgord Noir.

Externe links