Bouw van het kasteel Troisième quart du XIXe siècle (≈ 1962)
Uitgegeven door de familie Saulnier de Saint-Jouan.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Kerncijfers
Famille Le Saulnier de Saint-Jouan - Eigenaar en sponsor
Vermoedelijke bouwer van het kasteel in de 19e eeuw.
Oorsprong en geschiedenis
Het kasteel van Coëtando is een monument gelegen in de gemeente Lanrodec, in het departement Côtes-d'Armor, Bretagne. Het onderscheidt zich door zijn H-vormige architectuur, bestaande uit twee zijpaviljoens die een centraal lichaam omlijsten, aan de achterkant aangevuld met een bijgebouw met een wintertuin. Deze stijl weerspiegelt de architectonische invloeden van de 19e eeuw, toen neoklassieke of eclectische kastelen in Frankrijk vermenigvuldigden, vaak geïnspireerd door eerdere modellen en technische en esthetische innovaties integreren.
Het kasteel van Coëtando werd waarschijnlijk in het derde kwart van de 19e eeuw gebouwd door de familie Saulnier van Saint-Jouan. Het werd gebouwd op het land van de voormalige seigneury van Coëtando, een site waarvan de geschiedenis waarschijnlijk eeuwen teruggaat, hoewel de materiële sporen voor de negentiende eeuw niet worden vermeld in de beschikbare bronnen. Het monument is nu opgenomen in de algemene inventaris van het cultureel erfgoed, met de nadruk op zijn historische en architectonische belang. Dit type kasteel, typisch voor de aristocratie of landburgerschap van die tijd, diende vaak als een secundaire woonplaats of symbool van prestige, terwijl het een rol speelde in de lokale sociale en economische organisatie.
De regio Bretagne in de 19e eeuw werd gekenmerkt door een nog grotendeels landelijke economie, waar woningen als Coëtando landbouw- of bosbeheercentra konden zijn. De kastelen van deze periode weerspiegelden ook de sociale veranderingen van de periode, met een groeiende bourgeoisie die investeert in woningen geïnspireerd door nobiliaire modellen. Hoewel de precieze details van Coëtando's dagelijkse leven of specifieke functies ontbreken, suggereert zijn inscriptie in het erfgoed een erkenning van zijn historische waarde en zijn representativiteit voor de Bretonse architectuur van die tijd.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen