Verwerving door een gezin van parlementsleden années 1770 (≈ 1770)
Kasteel wordt eigendom van een Toulouse geslacht.
1780-1789
Reconstructie van het kasteel
Reconstructie van het kasteel 1780-1789 (≈ 1785)
Gebouw herbouwd op de originele ruïnes.
début XIXe siècle
Ontwikkeling van het landschapspark
Ontwikkeling van het landschapspark début XIXe siècle (≈ 1904)
Creatie van een park nu weg.
11 août 2010
Historisch monument
Historisch monument 11 août 2010 (≈ 2010)
Totale bescherming van het kasteel en bijgebouwen.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Het kasteel vol met al zijn interieurvoorzieningen, waaronder het kleine huisje grenzend aan het westen en de vleugel van de gemeenten die terugkeren naar het noorden; de oude oranjerie; gevels en daken van agrarische gemeenschappelijke gebouwen; de dovecote; de koeler; het portaal met de twee ingangen paviljoens; de omheining muur met een gazebo met uitzicht op het dorpsplein (cad. A 399, 400, 395 tot 398, 432, 433, 69; D 406): binnenkomst in volgorde van 11 augustus 2010
Kerncijfers
Architecte Carcenac - Ontwerpontwerper
Ontworpen kasteel en nabijgelegen kerk.
Famille de parlementaires toulousains - Eigenaren in de 18e eeuw
Reconstructiesponsors.
Oorsprong en geschiedenis
Drudas Castle, gelegen in het gelijknamige dorp Haute-Garonne (Occitanie), werd herbouwd tussen de tweede helft van de 18e eeuw en de eerste helft van de 19e eeuw in een strenge neo-klassieke stijl. Het is geïntegreerd in een groot architectonisch complex, waaronder een nabijgelegen kerk, ontworpen volgens de plannen van de architect Carcenac, evenals georganiseerde bijgebouwen (gevaarlijke, koelere, agrarische gemeenten en toegangspaviljoens). Dit ambitieuze project weerspiegelt de invloed van de aristocratische landhuizen van het einde van het Oude Regime, waarbij functionaliteit en ordelijke esthetiek worden gecombineerd.
In de jaren 1770 door een familie van Toulouse parlementsleden werd het oorspronkelijke kasteel, toen in ruïnes, volledig herbouwd tussen 1780 en 1789 op zijn oorspronkelijke site. Aan het begin van de 19e eeuw werd een aangelegd park gebouwd, waarvan alleen nog vandaag de dag. De authenticiteit van de plaats wordt bewaard dankzij de periode interieur regelingen, zoals de kleine appartementen op de vloer of een Empire lounge, hoewel de algemene toestand van het gebouw lijdt aan structurele achteruitgang (vertraging van de gevel op de tuin, vervorming van de muren).
Gerangschikt als Historisch Monument in opdracht van 11 augustus 2010, beschermt het kasteel zijn woning, zijn interieur en zijn bijkomende elementen (orangery, duif, koeler, poort en hek muur met prieel). Ondanks voor de hand liggende verstoringen blijft met name de gedeeltelijke verslechtering van de vloeren en het plafond van het monumentale trappenhuis relatief intact. Dit erfgoed illustreert het architecturale erfgoed van de regionale elites aan het scharnier van de achttiende en negentiende eeuw.
