Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Château d'Ecot-la-Combe, gelegen in Ecot-la-Combe in Haute-Marne (Grand Est), vindt zijn oorsprong in de 11e eeuw als een versterkte boerderij, dan een strategisch fort op de grens tussen Champagne County en Bassigny. Gecertificeerd in 1172 onder de naam "Nomine Escaus villa," werd de site een "schadelijk en rendable" fort in de 13e eeuw, geïntegreerd in het defensieve netwerk van de Graaf van Champagne. De oudste overblijfselen, zoals de 14e eeuwse ronde torens en courtines, onthullen haar oorspronkelijke militaire rol, gekenmerkt door aartsengelen, kanonneerboten en een dubbele ophaalbrug ingang kasteel.

In de 15e eeuw werd de seigneury van Ecot door de familie van Mailly verhoogd tot baronijn, die Renaissance elementen introduceerde, zoals een Italiaanse loggia (vernietigd in 1796). De Mailly, dicht bij de hertogen van Bourgondië en de koningen van Frankrijk, veranderde het kasteel in een seigneuriële woning, met behoud van haar verdediging. In de 17e eeuw, de aarde werd een markiesaat onder het hostel, die moderniseerde de commons en het lagere hof, het toevoegen van een porterie en een dovecote. Een plan van 1722 getuigt van de omvang van het landgoed, inclusief smederij-, molen- en seigneursrechten zoals de gibet.

De Franse Revolutie markeerde een keerpunt: de Michel broers, meesters van de smederij en eerste fortuin van het departement onder de Restauratie, verwierf het kasteel na de inbeslagname als nationaal eigendom. Tussen 1796 en 1807, verwijderden ze de feodale overblijfselen (douves, kerker, loggia) om het een klassieke verschijning te geven, met behoud van het middeleeuwse plan in trapeze. Het interieur is gerenoveerd in een late Louis XVI en Empire stijl, met homogene decors en innovatieve centrale verwarming voor de tijd. De Michels, zonder erfgenamen, verlieten het landgoed in 1839 aan de Graven van Beurges, die een Engelse tuin en een oranjerie toevoegden.

De architectuur van vandaag combineert middeleeuwse defensieve elementen, zoals de twee 14e eeuwse ronde torens, uitgerust met kanonnen en beugels en transformaties van de 18e tot 19e eeuw. De Sint James Toren, het westen hof met zijn bogen, en de ogivaal gewelfde kelders getuigen van de oorspronkelijke vesting, terwijl de neoklassieke gevels en de 17de eeuwse gemeenten de woonbewerkingen illustreren. De dovecote, de porterie en de bijgebouwen, ingeschreven in de historische monumenten in 1994, completeren dit opmerkelijke ensemble.

Het kasteel bewaart sporen van de zeven families die zijn opgevolgd, van Girard d'Écot (XI-15e eeuw) tot Graven van Beurges (XIXe eeuw). Onder de opmerkelijke personages, Afrikaanse de Mailly (bailli de Dijon, kapitein van Langres) en Bazile Ignace de l'Hostel (markies in de achttiende eeuw) liet een blijvende mark. De inventarissen van 1790 vermelden stukken zoals de "Henri IV Hall," versierd met wandtapijten en portretten, die het prestige van de eigenaren weerspiegelen. In 1999 ontving het kasteel de Barclaysprijs voor de restauratie van zijn gevels.

Externe links