Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel van Lanniron, gelegen in Quimper in Finistère, vindt zijn oorsprong in de 12e eeuw als een zomerverblijf van de bisschoppen van Cornwall. In de 15e eeuw richtte bisschop Bertrand de Rosmadec een eerste huis op, dat het begin van zijn architectonische ontwikkeling markeerde. De site veranderde grondig tussen 1668 en 1706 onder monseigneur François de Coëtlogon, die tuinen bouwde op hedendaagse terrassen van die van Versailles, beschreven in 1695 door de dichter Nicolas de Bonnecamp. Deze ruimten, zeldzaam in West-Frankrijk, omvatten bekkens, kanalen en een waterkamer genaamd Neptunus.

In de 18e eeuw werd de westvleugel toegevoegd door bisschop Auguste de Farcy, en het landgoed verwelkomde figuren zoals de criticus Élie Fréron. In de 19e eeuw veranderde Lanniron meerdere malen van hand, met name onder impuls van Emmanuel Calixte Harrington. Deze laatste, bijgestaan door architect Jean-Baptiste Bigot, gaf hem zijn neoklassieke gevel geïnspireerd door Palladiaanse villa's (1822-1833), met een zes-kolom ionische prostyle. De familie Kerret, vervolgens Blanchet de La Sablière, werd eigenaar tot de 20e eeuw en verrijkte het park met een botanische collectie van reizen in Alaska.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog (1940-1946) werden het kasteel en de omliggende 8 hectare gevorderd om de Frontstalag 135, een kamp van koloniale gevangenen (meer dan 7.700 mannen, voornamelijk Afrikaans en Indochinese), te huisvesten, gevolgd door Duitse soldaten (3.853 gevangenen). Tien koloniale gevangenen en 39 Duitsers stierven daar. Na de oorlog heeft het landgoed, verwoest door de storm van 1987, sinds de jaren negentig een grote restauratie ondergaan: de wederopbouw van de bekkens, het 17e eeuwse kanaal en de opritten. Tegenwoordig combineert het historische erfgoed (geclassificeerde tuinen, oranjerie) en toeristische activiteiten (camping, golf, shows).

De architectuur van Lanniron combineert middeleeuwse (15de eeuw), klassieke (17de eeuwse terrassen) en neoklassieke (19de eeuwse gevel). De tuinen, bestudeerd door archeologische opgravingen (2011), worden hersteld volgens hun oorspronkelijke plannen. De site, toegankelijk voor het publiek, neemt deel aan culturele evenementen zoals Heritage Days of Musical Weeks in Orangery, gastvrije gerenommeerde kunstenaars. Een herdenkingsstele (2010) herinnert aan de geschiedenis van het gevangenenkamp, terwijl het park nu recreatieve activiteiten herbergt (falkon, kruis).

Externe links