Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel van Lusignan, gebouwd in de 10e eeuw door Hugues II le Cher, is een van de grootste kastelen in Frankrijk. Het werd gedeeltelijk ontmanteld in 1168 door Hendrik II Plantagenet en herbouwd in 1171 door Hugues VIII de Lusignan. Dit middeleeuwse monument werd de bakermat van de heren van Lusignan, waarvan sommigen koningen werden van Cyprus en Jeruzalem, zoals Lovey II van Lusignan.

De lokale legende schrijft de stichting toe aan de fee Melusine, vrouw van Raymondin. Volgens de orale traditie veranderde Melusine, vervloekt voor het doden van haar vader, elke zaterdag in een slang. Ontdekt door haar man, vluchtte ze in de vorm van een gevleugelde draak, een scène vereeuwigd in de zeer rijke uren van de hertog van Berry. Deze legende verklaart ook de mythische oorsprong van de koningen van Jeruzalem en de Graven van de Maart.

In de 14e eeuw moderniseerde Jean de Berry, broer van Charles V, het kasteel. Hij diende als gevangenis voor historische figuren als Jacques Cœur en de toekomstige Louis XII. Tijdens de godsdienstoorlog (1574-1575) werd hij belegerd door de hertog van Montpensier voordat hij in 1586 werd ontmanteld in de orde van Hendrik III. Tot 1622 bleef alleen de Melusinetoren over.

In de 18e eeuw veranderde de graaf van Blossac de ruïnes in een openbaar park, met behoud van overblijfselen zoals muren, een stortbak en funderingen. Een deel versterkt door Vauban werd achtereenvolgens gevangenis, school en vervolgens vereniging van initiatief. De site, geregistreerd als historisch monument in 1997, combineert nu geschiedenis en legende.

Het kasteel verschijnt in de kunst, vooral in de verlichting van de zeer rijke uren, die de ontsnapping van Melusine illustreren. Hij inspireerde ook jeugdliteratuur, zoals Les Mysteries du château de Lusignan (1933). Opgravingen en studies, zoals die van Charles Babinet (19e eeuw), documenteren het architectonische en historische belang in Poitou.

Externe links