Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel van Monte Cristo werd gebouwd tussen 1844 en 1847 door de schrijver Alexandre Dumas, vervolgens op de top van zijn glorie na het succes van de Drie Musketiers. Gelegen in Port-Marly (Yvelines), dit negen hectare landgoed, ingericht "in het Engels" met watervallen, grotten en bekkens, symboliseerde zijn literaire ambitie en zijn liefde voor kunst. Dumas vertrouwde de plannen toe aan de architect Hippolyte Durand, die een neo-Renaissance kasteel eiste voor een gotisch paviljoen geïnspireerd op zijn roman De graaf van Monte Cristo.

Het huis, rijk gesneden met historische, artistieke en natuurlijke motieven, gehuisvest een Moorse woonkamer ingericht door Tunesische ambachtslieden, evenals een centrale eetkamer die de passie van Dumas voor gastronomie weerspiegelt. Vlakbij diende het kasteel van If, een miniatuurreplica van de gevangenis van de roman, als werkkast. De inauguratie in 1847 bracht 600 gasten samen, ruim voorbij de vijftig geplande, ter illustratie van de uitbundigheid van de auteur.

Na de revolutie van 1848 verkocht Dumas het landgoed in 1849. Het kasteel werd in 1969 in extremis gered door de Vereniging van Vrienden van Alexander Dumas. Gerangschikt een historisch monument in 1975, en volledig in 2016 herbergt het nu een museum gewijd aan de schrijver. Het park, hoewel gedeeltelijk gewijzigd, behoudt originele kenmerken zoals watervallen en fabrieken.

De restauratie van de Moorse Salon werd gefinancierd door koning Hassan II van Marokko, ter ere van de Noord-Afrikaanse ambachtslieden die voor Dumas werkten. De gevels, versierd met medaillons van schrijvers en het familiewapen ("J" houdt van die houdt), getuigen nog steeds van het eclectisme van deze plaats, beschreven door Balzac als "de meest koninklijke snoepboom die bestaat.".

Externe links