Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Kasteel Trohanet, voornamelijk gelegen in de gemeente Briec (Finistère), strekt zich ook uit over Landudal en Langolen. Gebouwd in de 17e eeuw op 15e eeuwse basis, behoudt het een middeleeuwse structuur terwijl het integreren van moderniseringen van de zuidelijke en oostelijke gevels rond 1880. Het 25 hectare groot park, ontworpen door de gebroeders Bühler aan het einde van de 19e eeuw, omvat een gesloten moestuin en een kas, die de evolutie van de landschapsgeuren van het tijdperk weerspiegelt. Het ensemble, ingeschreven in de historische monumenten in 2001, illustreert de architectonische en sociale transformaties tussen het Oude Regime en het hedendaagse tijdperk.

De familie van Liziart, de eerste eigenaar die in de 15e eeuw getuigde, droeg het herenhuis door middel van alliantie over aan de familie Penancoet van Keroualle in 1626. Louise de Keroualle, kleindochter van de eigenaren, werd hertogin van Aubigny dankzij haar invloed aan het hof van Engeland en Lodewijk XIV. In 1696 verkocht haar moeder, Marie de Ploeuc, Trohanet aan de Treouret van Kerstrat, die de huidige gevel aan het begin van de achttiende eeuw herbouwde. Tijdens de revolutie diende het kasteel als toevluchtsoord voor de Kauliërs en Hyacinthe van Kerstrat werd daar in 1795 tot 20 jaar in Brest neergeschoten.

Het landgoed, dat in 1851 werd overgenomen door admiraal de La Grandière, gouverneur van Cochinchina, werd radicaal herontworpen: het park werd herontworpen door Denis Bühler uit 1872, en een nieuwe oprit werd in 1903 gecreëerd door ruil van grond met naburige gemeenten. De erfenis werd vervolgens doorgegeven aan de families van D'Espies en Pimodan, die tot in de jaren tachtig interieurrestaureerden. Vandaag de dag zijn het kasteel en het park, beschermd sinds 2001, getuige van vijf eeuwen geschiedenis van Bretonse, mengen aristocratisch erfgoed en romantische landschappen.

Het park, opgenomen in de aanvullende inventaris van historische monumenten, omvat 18e eeuwse bijgebouwen (granaat, boerderij) en een 4 hectare vijver. De gebroeders Bühler, gerenommeerde landschapsarchitecten, pasten hun knowhow toe door natuurlijke elementen en pittoreske perspectieven te integreren. De tuin, omringd door muren, en de 19e eeuwse kas completeren dit geheel, wat de zelfvoorziening van de nobele landgoederen van die tijd weerspiegelt.

Tot de beschermde elementen behoren het hele huis, de gevels van de gemeenten en het hele aangelegde park. Het kasteel, gebouwd uit graniet, domineert een stuk water en een heuvelachtig reliëf, typisch voor Bretonse landschappen. De interieurdecoraties, herontworpen in de 17e en 19e eeuw, tonen de evolutie van stijlen, van classicisme tot romantiek, terwijl de familiearchieven de allianties en uitzendingen documenteren die de geschiedenis hebben gevormd.

De laatste opmerkelijke eigenaar, Geneviève de Miillelle, weduwe van luitenant-kolonel François de Pimodan (overleden in Algerije), voerde uitgebreide restauratiewerkzaamheden uit in de jaren zeventig van de tachtig. Zijn zoon, Baudoin de Pimodan, erfde het landgoed in 1988 en bleef sinds de 17e eeuw verbonden met Trohanet. Het kasteel blijft een opmerkelijk voorbeeld van architectonische en landschapsadaptatie, waar elke keer zijn sporen achterlieten zonder de sporen van eerdere te wissen.

Externe links