Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel van Baclair, gelegen in Nointot in de Seine-Maritime, is een residentie gebouwd tussen 1560 en 1625, een illustratie van de Cauchiaanse architectuur van de tijdperken Henri IV en Lodewijk XIII. Opgericht door Charles de Monchy en zijn vrouw Charlotte de Beauclair werd hij aangevuld door hun zoon, gouverneur van Peronne en maarschalk van Frankrijk. Het landgoed werd vervolgens doorgegeven aan de families van Saint-Julien en Montault, die in de 19e eeuw wijzigingen aanbrachten, zoals de verhoging van het centrale lichaam en de bouw van een kapel.

Tijdens de Revolutie werd het kasteel omgebouwd tot een gevangenis. In de 19e eeuw werd het gerestaureerd en uitgebreid, met de toevoeging van een vleugel en stallen in 1887. De ronde dovecote, typisch voor de periode, en het lichaam van bakstenen en kalksteen huizen werden genoemd als historische monumenten in 1934. Het park werd omstreeks 1925 gerenoveerd, en de site herbergde achtereenvolgens een landbouwschool (1947) en een medisch en sociaal instituut (1970).

Calletot's fief, Baclair in 1578, was aanvankelijk afhankelijk van Hallebosc's Barony. Michel de Baclair lanceerde de bouw, overgenomen door Charles de Monchy en zijn zoon Adrien. Het kasteel, een privé-eigendom, blijft gesloten voor het publiek, maar getuigt van de architectonische en sociale evolutie van Normandië tussen de Renaissance en de moderne tijd.

Externe links