Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel van Bienassis komt uit de 12e eeuw in de vorm van een herenhuis omgeven door gracht, eigendom van de familie van La Motte. In 1374 verwierf Jean de Quelennec, heer van Quelennec in Quintin, het land Bienassis door zijn huwelijk met Tiphaine du Fou. Hun zoon, Geofroy de Quélennec, bouwde rond 1434 een nieuw huis, ter vervanging van een oude houten kamer beschreven als oud. In 1481 gebruikte François du Quélennec, een adellijke cadet, het landhuis als basis voor handel en piraterij, en noemde zijn schip zelfs de Nef de Bienassis.

Aan het eind van de 16e eeuw, tijdens de oorlogen van de Liga, werd het kasteel bezet en gedeeltelijk vernietigd door de troepen van de hertog van Mercoeur. Vanaf 1620 ondernam Gilles Visdelou, seigneur van La Goublaye, en zijn vrouw Françoise de Quelennec zijn wederopbouw. Het landgoed, dat zich vervolgens uitstrekt over meer dan 1.000 hectare met 39 landgoederen en 7 molens, komt vervolgens in handen van nobele families zoals de Graven van La Marck en de hertogen van Arenberg, alvorens in 1760 te worden verkocht aan François-Louis Visdelou de la Ville-Théart, commissaris van de studs van Bretagne.

In 1796 werd het kasteel in beslag genomen door generaal Jean Valletaux, een militair figuur van de Revolutie en het Rijk. In 1880 werd hij overgenomen door admiraal Jules de Kerjegu, een veteraan van het Mexicaanse, Krimse, Chinese en Cochinese platteland. Vandaag de dag blijft het kasteel eigendom van de familie Monjaret van Kerjegu. De architectuur combineert middeleeuwse elementen, zoals een traptoren en gracht, met renaissance en klassieke toevoegingen, waaronder een monumentale trap en een Franse tuin.

Het landgoed omvat ook een gesloten moestuin, een bospark van 1000 hectare en bijgebouwen zoals stallen en een droger. Gerangschikt een historisch monument sinds 1945, met uitgebreide bescherming in 2012 en 2013, het kasteel opent zijn deuren voor het publiek, onthult gemeubileerde interieurs, een kapel, een kamer van bewakers en collecties van Aziatisch porselein en meubilair uit de 17e en 18e eeuw. Zijn geschiedenis weerspiegelt de politieke en sociale omwentelingen van Bretagne, van feodaliteit tot hedendaagse tijden.

Externe links