Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel van Combourg, gebouwd in 1016 door aartsbisschop Guiguné voor zijn broer Rivallon, de eerste heer van de plaats, werd oorspronkelijk gebruikt om de seigneury van Comburnium te beschermen. In de 11e eeuw, Rivallon, standaard drager van Sint Samson, versterkt zijn rol als beschermer van Dol kathedraal. Het kasteel werd gepasseerd door opeenvolgende allianties, met name in de handen van Raoul II van Fougères in de 12e eeuw, die hem versterkte tegen koning Hendrik II van Engeland. Het werd door de Britse en Bretonse troepen veroverd en werd een strategische kwestie voordat het werd doorgegeven aan het huis van Châteaugiron-Malestroit in de 14e eeuw.

In de 16e eeuw werd het kasteel geërfd door de markies de Coëtquen, vervolgens in de 18e eeuw door Emmanuel-Félicité de Durfort, hertog van Duras, voordat het in 1761 werd overgenomen door René-Auguste de Chateaubriand, vader van de schrijver. De laatste passeerde daar een idiote jeugd, die de plaats in zijn Memoires onsterfelijk maakte. De Franse Revolutie markeerde een tragisch keerpunt: het kasteel, in 1794 in beslag genomen en geroofd na de executie van Jean-Baptiste de Chateaubriand en zijn familie, werd in 1796 teruggegeven aan zijn zevenjarige zoon Louis Geoffroy. Het werd in 1848 door Flaubert beschreven als een romantische ruïne.

Twee restauratiecampagnes (1866 en 1878), onder leiding van architect Ernest Thrille, discipel van Viollet-le-Duc, veranderden het kasteel radicaal in een troubadour stijl. De aanpassingen gewist originele elementen zoals de kapel en de wachtkamer, vervangen door woonkamers en een monumentale trap. Het park werd in het Engels ontworpen door de broers Bühler. In de 20e eeuw diende het kasteel als ambulance tijdens de Eerste Wereldoorlog en verwelkomde 34 gewonden, waarna het in 1949 werd bezocht door generaal de Gaulle. Vandaag de dag behoort het tot de familie van La Tour du Pin Verclave, afstammelingen van Chateaubriand.

Het kasteel staat ook bekend om zijn legendes, met name die van de graaf met houten been, Malo-Auguste de Coëtquen, die in 1727 stierf en verondersteld werd de trap te spookten. Een macabere ontdekking tijdens de restauraties, een gemummificeerde kat die zich in de 16e eeuw inbeeldde, voedde de legende van de "fantoomkat," gekoppeld aan de Toren van de Kat waar Chateaubriand zijn kamer had. Deze verhalen, gecombineerd met de familiegeschiedenis van Chateaubriand, dragen bij aan het mystieke aura van de plaats.

Gerangschikt een historisch monument sinds 1926 (registratie) en 1966 (gedeeltelijke classificatie), het kasteel van Combourg combineert middeleeuwse architectuur 13e eeuwse kerker, mâchicoulis, gecrenellateerde torens en 19e eeuw transformaties. De vijver, genoemd Lake Tranquille door Chateaubriand, en het Engelse park maken het een emblematische site van romantische Bretagne, gekoppeld aan zowel feodale geschiedenis en Franse literatuur.

Externe links