Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel van Luc is een feodale vesting in ruïnes in Luc, Lozère, in de voormalige provincie Gevaudan. Gebouwd tussen de 6e en 10e eeuw op een Keltische site, het bestuurde de Regordane route, een belangrijke as voor pelgrims richting Saint-Gilles. De strategische locatie, tussen Vivarais en Gevaudan, maakte het tot een belangrijk militair punt tot de 17e eeuw. Remnants, zoals het huis in een visrug, getuigen van het verleden.

Oorspronkelijk eigendom van de heren van Luke, gekoppeld aan de baronnen van Randon en het Huis van Joyeuse door allianties, het kasteel vervolgens doorgegeven aan de Polignac, hoewel sommige torens afhankelijk waren van naburige heren (Agrain des Hubacs, Bourbal de Choissinet). In 1380, tijdens de Honderdjarige Oorlog, werd hij belegerd door roadmens; De vluchtelingen werden gered door lokale heren, waaronder Béraud d'Agrain des Ubas. De site behield een garnizoen tijdens de godsdienstoorlogen (16de eeuw).

Het kasteel werd na 1630 verwoest door Richelieu, net als andere forten van de Gevaudan (Châteauneuf-de-Randon, Grèzes). In 1878 werd zijn kerker omgetoverd tot een kapel, aangevuld met een beeld van de Maagd Maria die nog zichtbaar was. Sinds 1978 werkt de vereniging Les Amis du château de Luc aan haar ontwikkeling. De ruïnes, genoemd als historische monumenten in 1986, herinneren aan haar rol als middeleeuwse sentinel en haar daling in de moderne tijd.

Externe links