Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Sint-Pierre de Beauvais kathedraal, gelegen in de regio Oise van Hauts-de-France, is een katholieke kerk die symbool staat voor gotische kunst. De bouw, begonnen in 1225 na de brand van de voormalige Karolingische kathedraal, is in overeenstemming met de grote hedendaagse bouwlocaties zoals Amiens en Reims. De ambitie van de ontwerpers was om het de hoogste en grootste kathedraal van Frankrijk te maken, maar twee grote instortingen, in 1284 en 1573, evenals financiële beperkingen, lieten het gebouw onvoltooid, beroofd van zijn schip.

De geschiedenis van de kathedraal dateert uit de christelijke gemeenschap van Beauvais, opgericht in de derde eeuw door Saint Lucien, een Romeinse missionaris. Een eerste kapel werd opgericht in de vierde eeuw, gevolgd door een Karolingische kathedraal in de tiende eeuw, waarvan slechts enkele overspanningen nog bekend staan als het Basse-Oeuvre. Het gotisch koor, rond 1272, werd in 1284 gedeeltelijk ingestort onder het effect van een storm, waarvoor reparaties nodig waren die tot de 14e eeuw waren opgeborgen. De Honderdjarige Oorlog en economische crises hebben het werk verder vertraagd.

De hervatting van de bouw in de 16e eeuw, onder impuls van bisschop Louis de Villiers van L-Isle-Adam en meester metselaars Martin Chambiges en zijn zoon Peter, stond de bouw van het transept toe. In 1569 werd Beauvais het hoogste gebouw van de christelijke wereld. De instorting in 1573, als gevolg van onvoldoende fundamenten en het ontbreken van een tegenknoping van het schip, markeerde de definitieve stopzetting van het werk. Alleen het koor en de transept, met kolossale afmetingen (58 m breed, 48,50 m hoog onder kluis), werden voltooid.

De volgende eeuwen werden gewijd aan interieur verfraaiing, met de toevoeging van glas-in-lood, rijke liturgische meubels (meester altaar, kraampjes, preekstoel), en een uitzonderlijke astronomische klok gebouwd door Auguste-Lucien Truth (1865-1868). De Franse Revolutie beschadigde een deel van de sculpturen en meubels, terwijl de 19e eeuwse restauraties, soms controversieel, probeerden het gebouw te stabiliseren. Middeleeuwse metalen tocht, verwijderd en hervestigd in de 20e eeuw, illustreert de permanente uitdagingen van de structurele kwetsbaarheid van de kathedraal.

In de 20e eeuw verergerden de wereldoorlogen en het weer structurele stoornissen, waarvoor dringend consolidatie nodig was, zoals de installatie van reusachtige balken in het transept in de jaren negentig. Vandaag de dag blijft de kathedraal, nog in restauratie, een unieke getuigenis van de gedurfde en technische grenzen van Gotiek. De glas-in-loodramen, variërend van de 13e tot de 20e eeuw, en de meubels, waaronder een 14e-eeuwse middeleeuwse klok, maken het een erfgoedjuweel ondanks zijn onvoltooide staat.

Gebouwd in lokaal wit krijt, rust de kathedraal op diepe funderingen van meer dan 10 meter. Zijn Latijnse kruisplan, afgekapt door de afwezigheid van een schip, en zijn recordafmetingen (de hoogste van Gotische) maken het een monument zowel majestueus als kwetsbaar. Gerangschikt in 1840, trekt het bezoekers om zijn architectuur, zijn turbulente geschiedenis en zijn artistieke schatten, zoals de 15e eeuwse wandtapijten of de sculpturen van Jean Le Pot.

Externe links