Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kathedraal van Notre-Dame-et-Saint-Véran de Cavaillon, een voormalige katholieke kathedraal, was de zetel van het bisdom Cavaillon tot zijn gehechtheid aan het aartsbisdom Avignon. Geclassificeerd als historisch monument sinds 1840, is het gewijd aan de Maagd Maria en Sint Veran, patroon van de herders. Zijn geschiedenis dateert uit de 11e eeuw, met twee oorspronkelijke kerken: een gewijd aan de Maagd en een gewijd aan St Petrus, vandaag verdwenen.

De grote reconstructie van de kerk gewijd aan de Maagd begint rond 1175 onder impuls van bisschop Bermond, eindigend rond 1225. Vier fasen van de bouw zijn herkenbaar: het schip (1175-1195), de spanwijdte van het koepelkoor, het vijfhoekige abside en de achthoekige klokkentoren. Paus Innocent IV wijdde het gebouw in 1251. Vanaf 1228 nam de kathedraal een dubbele term aan, Beate Marie beatique Verani.

In de 14e eeuw werden negen zijkapellen toegevoegd tussen de uitlopers van het schip, vijf in het noorden en vier in het zuiden. In 1496-1497 werd een gemeentelijke campanile opgericht om een klok te dragen, die de spanningen tussen episcopale en burgerlijke macht symboliseert. De 16e eeuw markeerde een periode van verval: in 1562, de protestantse troepen van François de Beaumont, Baron des Adrets, plunderde en verbrandde de kathedraal. De reparaties duren decennia, met de reconstructie van het koor, de installatie van walnotenkraampjes (1584), en de transformatie van de kapel Saint-Véran in een sacristie (1595).

De 17e eeuw zag interieur verfraaiing, met name met de bouw van een orgel van Charles Royer (1653-1654) en het gouden buffet van Barthélemy Grangier. De altaarstukken worden gerenoveerd, net als die van het koor, versierd met een Aankondiging door Nicolas Mignard (1645) en schilderijen door heiligen. In 1642 vernietigde de instorting van de cul-de-four de l'abside de steenrestaurant, vervangen door een timmerwerktafel. De kapellen, zoals die van Sint Véran of Caesar de Bus, huisvesten grote werken van Peter en Nicolas Mignard, evenals gouden houtwerk uit de zeventiende eeuw.

In de 19e eeuw veranderde controversiële restauraties (1852-1864) de apsis en gewelven, waardoor een apsis werd toegevoegd aan de kapel van zielen van het vagevuur. Gekritiseerd vanwege hun excessen, veranderden deze interventies gedeeltelijk het originele romaanse aspect, met name door sculpturen en een "bariolage" die als onevenredig werd beschouwd. Het klooster, naast de kathedraal, is het resultaat van bouwcampagnes tussen de 12e en 13e eeuw, met gewelfde galerieën in een gebroken wieg.

Vandaag de dag heeft de kathedraal bijzondere meubels, waaronder schilderijen van de Mignards, 16e eeuwse kraampjes, en een orgel geclassificeerd als een historisch monument in 1964. Zijn architectuur, die Provençaalse romans en gotische of barokke toevoegingen combineert, getuigt van zijn centrale rol in de religieuze en artistieke geschiedenis van de regio.

Externe links