Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Notre-Dame-de-la-Major Kathedraal, ook bekend als Sainte-Marie-Major, is de zetel van de aartsbisschop van Marseille. Gebouwd tussen 1852 en 1893 in neo-Byzantijnse stijl door architect Léon Vaudoyer, vervangt het een oude Romaanse kathedraal van de 12e eeuw, gebouwd op de resten van een Paleo-Christelijke kerk. De architectuur combineert oostelijke en westerse invloeden, met koepels, klokkentorens en interieurdecoratie in marmer en porfier.

De site bevat belangrijke archeologische overblijfselen, waaronder een paleo-Christelijke Baptisterium, de grootste Galliërs, en 11e eeuwse mozaïeken. De huidige 142 meter lange kathedraal werd opgericht als een kleine basiliek in 1896. Het combineert Romaanse, Gotische en Byzantijnse elementen, met kostbare materialen zoals Carrara marmer, Tunesische lyx en Venetiaanse mozaïeken. De monumentale portico, geflankeerd door torens, is versierd met beelden van de apostelen en Provençaalse heiligen.

De bouw, gelanceerd door Eugene de Mazenod en ingehuldigd door Louis-Napoleon Bonaparte, duurde 40 jaar onder de opeenvolgende leiding van drie architecten: Vaudoyer, Esperandieu en Révoil. De kathedraal herbergt het graf van Saint Eugene de Mazenod, oprichter van de Oblaten van Maria Onbevlekt, en organiseert jaarlijks de processie van de Madonna op 15 augustus. Geklasseerd als historisch monument in 1906, is het onlangs gerestaureerd als onderdeel van het Euro-mediterrane project.

De voormalige Romaanse kathedraal, bekend als Old Major, gedeeltelijk bewaard gebleven ondanks de 19e eeuwse protesten, presenteert een apsis koor en achthoekige koepel. Het bevat renaissance elementen, zoals het altaar van Saint Lazarus, en een kruisaflegging toegeschreven aan de workshop della Robbia. De kerk is nu voor het publiek gesloten.

De 19e eeuwse opgravingen onthulden fragmenten van mozaïeken en roze kalksteen muren, wat een primitieve kathedraal van meer dan 60 meter lang verklaart. Een Karolingische restauratie toegevoegd gesneden decoraties, terwijl bisschop Pons Ik herbouwde de apsis in de 11e eeuw. Deze resten, gedeeltelijk verdwenen, getuigen van het religieuze belang van de site sinds de vijfde eeuw.

De huidige kathedraal, met zijn vijf koepels en 70 meter hoog, is geschikt voor 3.000 personen. De wandelweg, de stralende kapellen en het marmeren altaar van Carrara maken het een uniek gebouw. De gevels, behandeld in polychrome stroken, afwisselend Cassis steen en Florence groen marmer, terwijl het interieur is ingericht met mozaïeken geïnspireerd op de kerken van Lucca en Siena.

Externe links