Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel van Saumur ontstond in de 10e eeuw onder Thibaud de Tricheur, graaf van Blois, die de eerste vestingwerken bouwde om de Benedictijnse abdij van Saint-Florent-du-Boële te beschermen. In 1026 greep Foulques III d'Anjou (Foulques Nerra) de monniken in en verplaatste ze. In de 13e eeuw vernietigde Philippe Auguste de oude structuren om een barlong kerker en uitlopers te bouwen, wat het begin markeerde van zijn roeping als koninklijk fort. Saint Louis, in 1227, verhoogde het fort om het een strategische basis tegen de Plantagenets te maken.

Tussen 1368 en 1377 veranderde Lodewijk I van Anjou het fort in een paleis door de ronde torens te vervangen door achthoekige torens en een vleugel van het paleis toe te voegen. Zijn kleinzoon, René d'Anjou, verbleef er tot 1480 en noemde het "liefdeskasteel" en verfraaiend, zoals blijkt uit zijn verschijning in de meest rijke uren van de hertog van Berry. In de 16e eeuw moderniseerden Italiaanse wallen en een gebastioneerde omheining (voltooid in 1646) haar verdediging, onder impuls van Philippe Duplessis-Mornay.

Tot de revolutie diende het kasteel als residentie voor de gouverneurs van Saumur en de gevangenis. In 1810 maakte Napoleon er korte tijd een staatsgevangenis van, waarna Lodewijk XVIII het in een wapendepot veranderde tot 1889. In 1912 werd het een gemeentelijk museum, waar nu collecties van decoratieve kunsten, archeologie en een sectie gewijd aan paarden, met meer dan 35.000 objecten. Het is een historisch monument in 1862 en een UNESCO Werelderfgoed, het blijft een symbool van de Loirevallei.

De architectuur combineert 12e eeuwse Romaanse kerker, 14e eeuwse achthoekige torens, en dubbele revolutie trap geïnspireerd door Leonardo da Vinci. De binnenplaats behoudt overblijfselen van de abdij Saint-Florent, terwijl de tuinen bieden een panorama van de Loire en Thouet. In 2001, de gedeeltelijke ineenstorting van een wallen leidde tot een grote restauratie, voltooid in 2007 voor stichtingen en in 2012 voor de eretrap.

Het museum, genoemd Musée de France, trekt jaarlijks bijna 94.000 bezoekers (2018). Zijn collecties omvatten middeleeuwse wandtapijten, keramiek (verlicht door graaf Charles Lair), en een etnologische sectie op paard, uniek in Europa. De zuidelijke vleugel en het prieeltje maken het mogelijk om de dubbele schroeftrap te bewonderen, vergelijkbaar met die van het Louvre, terwijl de lagere binnenplaats de sporen van seigneuriale gerechtigheid met de grote baai laat zien.

Het kasteel belichaamt in 1964 opnieuw een historisch monument, van de graaf van Anjou tot de godsdienstoorlogen, waaronder de gevangenisrol en de museumrenaissance. De trap, wallen en collecties maken het tot een juweel van het Liguria erfgoed, getuige van de architectonische en politieke evolutie van Frankrijk.

Externe links