Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De protestantse tempel van Chamonix ontstond in de Britse nederzetting in de 19e eeuw. In 1855 verwierf de Koloniale en Continental Church Society van Londen 4.000 frank grond om daar een Anglicaanse kapel te bouwen. Het werd in 1860 ingehuldigd en voldeed aan de spirituele behoeften van protestantse toeristen. Een protestantse begraafplaats werd gebouwd rond het gebouw in 1871, waaronder Britse bergbeklimmers die stierven in de bergen, zoals kapitein Arkwright, die had geleden een lawine in 1866.

De kapel werd een emblematische plek voor de Anglicaanse gemeenschap, zoals blijkt uit de begrafenis van Edward Whymper in 1911, een beroemde klimmer wiens graf werd verplaatst in 1913. De urbanisatie van de buurt versneld met de bouw van het station in 1901, het veranderen van het landschap rond de tempel. Na de Eerste Wereldoorlog daalde de Britse aanwezigheid en nam de Gereformeerde Kerk van Frankrijk geleidelijk over, geformaliseerd in 1981 door de symbolische overname van het gebouw voor een frank.

De tempel onderscheidt zich door de typisch Anglicaanse architectuur: een steil dak in de Houches leien, een omgedraaid frame en zeshoekige ramen. Het sobere meubilair is voorzien van een gesneden houten stoel en een exotisch houten harmonium. Tijdens de Tweede Wereldoorlog organiseerden protestantse missionarissen als Annie Janes Forrester en Daisy Winifred Wood clandestiene passages om Joden te redden. Tegenwoordig behoort de tempel tot de parochie van Arve Mont-Blanc, bestaande uit vijf plaatsen van aanbidding in de vallei.

De protestantse begraafplaats, hoewel gedeeltelijk verplaatst, behoudt historische graven, herinnerend aan de nauwe band tussen Britse bergsport en lokaal religieus erfgoed. Het gebouw illustreert daarmee het culturele en spirituele erfgoed dat Engelse toeristen achterlieten in Chamonix, terwijl ze de geschiedenis van het protestantisme in Frankrijk binnengingen.

Externe links