Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Keramanac'h Kapel, 4 km ten westen van het dorp Plounévez-Moëdec (Côtes-d'Armor), is een rechthoekig religieus gebouw gebouwd in de 15e eeuw, hoewel vaak geassocieerd met de 16e eeuw. Het behoorde tot de Orde van de Hospitallers van Sint-Jan van Jeruzalem (of de Orde van Malta) en was afhankelijk van het bevel van La Feuillé. De architectuur combineert een paneeld schip, een noordzijde laag, en een zuidelijke veranda ingericht met polychrome beelden en bas-reliëfs, waaronder scènes van de Annunciation en Aanbidding van de Magi. De klokkentorenmuur, drie-kamers van bovenliggende klokken, en de flamboyant vullende baaien (trilobed lanceten, rosaceeërs, spikkels) getuigen van een late gotische invloed.

De kapel herbergt opmerkelijke elementen zoals 15e-eeuwse glas-in-loodramen (die Saint Tugdual en Saint Fiacre vertegenwoordigen), wapenschilden (familie van Keramborgne, orde van Sint-Jan, burggraaf van Lesmais), en een balustrade gegraveerd "AVGALLO 1663." In 1922 werd een historisch monument opgericht met zijn calvarium en behuizing en onderging het diverse restauraties (1708, 1854, 1871, 1987). Oorspronkelijk gewijd aan Johannes, werd het ook wel Onze-Lieve-Vrouw van Keramanac genoemd. Het meubilair, zoals een 15e-eeuwse Jube en een albast altaarstuk, werd gedeeltelijk verspreid in de 19e en 20e eeuw.

Het gebouw werd omringd door een gesloten begraafplaats en twee huizen in het noorden (verdwenen in de 18e eeuw). De archieven vermelden zijn staat van ontbinding in de achttiende eeuw, gekoppeld aan de afwezigheid van huur, evenals zijn rol in het lokale leven: zondagsmis, pelgrimstochten, en de perceptie van tienden door de commandanten. De wapens van Pierre de Keramborgne (commandant in 1449) en Pierre Viault (procureur-generaal in 1603) bevestigen zijn band met de Orde van Malta. De kapel illustreert zo de religieuze architectuur van Breton, die spirituele, seigneuriële en gemeenschapsfuncties combineert.

Het werk van 1708 (metselaar Jean Morvan, timmerman Jean Cloarec) betrof de ramen, het relikwie en het dak. In 1854 liet de Rector Rivoal de structuur herstellen, gevolgd door een complete renovatie in 1871. De 15e eeuwse eiken jube werd verplaatst naar de parochiekerk in 1873. Het glas in lood en wapenschild (zoals die van de Plougras of Saliou) onthullen lokale allianties en nobele beschermingen. De kapel, een gemeenschappelijk bezit, blijft een getuigenis van de godsdienstoorlogen (moulin van de verwoeste tempel) en van Bretonse toewijding, met zijn fontein en kavarium geclassificeerd.

De holen van 1701-1705 beschrijven een omheining met 21 strings land, een geruïneerde molen ("van de tempel"), en 14 stellingen afhankelijk van de commandeur van La Feuillé. In de 18e eeuw, de inventaris rapporteerde een split bel en een "totally deperiated" panel. Pol Potier de Courcy (1864) roept een eikenstandaard op met twaalf gebeeldhouwde apostelen, nu weg. Het albast altaarstuk, verkocht in 1903, vertegenwoordigde scènes van het leven van Christus in 16e eeuw kostuums. Deze elementen onderstrepen haar rol zowel liturgische, seigneuriale (dith, jurisdictie) als artistieke, die de uitwisselingen tussen Bretagne en militaire orders weerspiegelt.

Externe links