Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Notre-Dame-de-la-Paix kapel, bekend als de "Fuzita kapel," is een rooms-katholiek gebouw gebouwd in 1966 in Reims, in de romaanse stijl. Het is het werk van de Japanse schilder Léonard Foujita, bekeerd tot katholicisme in 1959 na een mystieke ervaring in de Basiliek van St.Remi. Foujita, gesteund door haar peetvader René Lalou (directeur van het Mumm Huis), bedacht deze plek als een eerbetoon aan zijn geloof en heilige kunst, geïnspireerd door Paus Johannes XXIII's encycliek Pacem in Terris (1963), die pleitte voor universele vrede.

Foujita houdt persoonlijk toezicht op de interieurinrichting, creëert fresco's met een fresco-techniek en ontwerpt glas-in-loodramen uitgevoerd door meesterglasmaker Charles Marq. De thema's vertegenwoordigen bijbelse scènes, zoals de Geboorte, de Kruisiging of de Opstanding, vermengd met Champagne motieven. De architect Maurice Clauzier, gekozen voor zijn respectvolle benadering van de Romaanse stijl, werkt nauw samen met de kunstenaar door middel van epistolische uitwisselingen. De kapel, gezegend op 1 oktober 1966, werd overgedragen aan de stad Reims op 18 oktober 1966.

Het monument herbergt de begrafenissen van Foujita (gestorven 1968) en zijn vrouw Kimiyo (2009), na opeenvolgende overplaatsingen om zijn wensen te respecteren. Het gebouw, ingeschreven in historische monumenten in 1992, maakt deel uit van de traditie van 20e-eeuwse kunstenaarskapellen, zoals die van Matisse aan Vence of Le Corbusier aan Ronchamp. Zijn sobere buitenkant, gekenmerkt door een cavalerie voor het kind Christus en Christelijke symbolen (pastaallam, interlaced vis), contrasteert met de rijkdom van zijn interieur.

De fresco's, gemaakt in 1966 toen Foujita 80 jaar oud was, getuigen van haar bewondering voor het Mexicaanse muralisme van Diego Rivera, ontmoette haar in Parijs in de jaren 1910. De glas-in-lood ramen, die het leven van Champagne oproepen, interageren met de heilige scènes. De kapel, toegankelijk voor het publiek, trekt jaarlijks duizenden bezoekers (10,546 in 2019), die de alliantie tussen spiritualiteit en artistieke schepping vieren.

Het gebouw maakt deel uit van een beweging van vernieuwing van de heilige kunst in Frankrijk, uitgevoerd door figuren als Pater Couturier, die grote kunstenaars (Chagall, Matisse, Léger) heeft geassocieerd met religieuze projecten. Foujita realiseert via dit monument haar droom van een "autonom religieus ensemble" waarin alle westerse artistieke uitingen worden geïntegreerd, terwijl ze haar geadopteerde stad Reims eren.

Externe links