Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De begrafeniskapel van de familie Muller, gelegen in Muhlbach-sur-Bruche in de Nederrijn, werd gebouwd in 1861 voor de fabrikant Jean-Baptiste Muller en zijn vrouw Caroline Baumlin. Dit neogotische monument, karakteristiek voor het Tweede Rijk in de Elzas, voltooit hun naburige kasteel. De architectuur, volledig voorzien van zandsteen, omvat een uitgehouwen poort, glas-in-lood ramen gesigneerd Baptiste Petit-Gérard (1864), en een gewelfd schip op dogische kruisen. Een Latijnse inscriptie op de benigner herdenkt zijn toewijding In ere Dei omnipotentis en B. Marie Virginis, door de familie Muller en hun nakomelingen.

De kapel, georiënteerd en met een enkel schip, beschikt over opvallende stilistische elementen: waterspuwer uitlopers, opengewerkte baaien met veellobbe rozen, en een schroeftrap die leidt naar een stand. Het glas-in-lood raam, ontworpen door de meesterglasmaker Baptiste Petit-Gérard in 1864, en de met glas beschilderde gewelven illustreren de zorg voor de decoratie. Het monument, dat sinds 1992 in de historische monumenten is ingeschreven, getuigt van de industriële en religieuze invloed van de Elzas-families die in de 19e eeuw rijk waren, waarbij begrafenisheritage en christelijke architectuur werden vermengd.

Het gebouw, gelegen aan het Mullerhof, weerspiegelt ook de sociale dynamiek van het tijdperk: fabrikanten zoals Jean-Baptiste Muller, acteurs van de industriële revolutie in Elzas, toonden hun status door ambitieuze architectonische opdrachten. De kapel, gewijd aan God en de Maagd, diende als zowel een plaats van familieherinnering als een symbool van publieke vroomheid. Zijn neogotische stijl, toen in vogue, maakte deel uit van een beweging van herontdekking van middeleeuwse vormen, aangepast aan de burgerlijke smaken van het Tweede Rijk.

De beschikbare bronnen (Wikipedia, Monumentum) benadrukken de staat van instandhouding en erfgoed belang, met een geolocatie op 2 Mullerhof, 67130 Muhlbach-sur-Bruche. Hoewel de architect anoniem blijft, getuigt de kwaliteit van de sculpturen (gargoyles van het koor) en de glas-in-lood ramen van een opmerkelijk vakmanschap voor die tijd. De datum MDCCCLXI (1861), gegraveerd op een uitlopers, bevestigt de voltooiing van het werk dat jaar.

Externe links