Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Notre-Dame-de-Bonsecours kapel is een katholiek gebouw gebouwd in 1673 in Écaillon, in het departement Noord (Hauts-de-France). Een bescheiden look met zijn 4 meter hoog, 5 meter lang en 2,73 meter breed, het onderscheidt zich door zijn barokke houten altaarstuk, versierd met torso kolommen, bloemenslingers en antilots. Dit altaarstuk, gedateerd in hetzelfde jaar, illustreert een verfijnde Vlaamse kunst, buiten het kader van de populaire kunst. De kapel werd opgericht als een dankzegging voor een wonder: de Maagd Maria zou een parochian hebben gered van verdrinking, inspirerend deze plaats van toewijding.

De gebruikte materialen weerspiegelen lokale hulpbronnen: een zandsteenbasis gewonnen uit Lewarde steengroeven, en een bakstenen bovenbouw. De sobere gevel is voorzien van een deur in het midden van de huid die wordt opgeborgen door een niche en een bakstenen gevel in de oren. In het vierhoekige en driezijdige plan bevond zich ooit een beeld van Maagd met het Kind, nu bewaard in het stadhuis. De twee laterale oculi, nu ommuurd, eenmaal verlichte ruimte. Het dak, bedekt met mechanische tegels, completeert deze eenvoudige maar symbolische architectuur.

Geklasseerd als historische monumenten in opdracht van 31 december 1999, maakt de kapel deel uit van een context van contrareformatie, waar religieuze gebouwen werden gebruikt om het katholieke geloof te bevestigen. Zijn term, Notre-Dame-de-Bonsecours, roept ook een nabijgelegen grensoverschrijdende pelgrimstocht op naar Bonsecours (België). Een gemeenschappelijk eigendom, het belichaamt zowel artistiek erfgoed als collectief geheugen, gekoppeld aan 17e eeuwse lokale overtuigingen en tradities.

Externe links