Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kapel Notre-Dame de Coat-an-Poudou, gelegen in de gemeente Melgven (Finistère), is gebouwd tussen de 15e en 17e eeuw op de plaats genaamd Coat-an-Poudou, wat betekent Bois des Poteries met verwijzing naar de Tesses ontdekt tijdens de nabijgelegen bebouwing. Oorspronkelijk gewijd aan Saint Cado, werd het in de 18e eeuw omgebouwd tot de cultus van Notre-Dame. Zijn placituur herbergt een granieten calvarium versierd met het wapen van de familie Perrier, heren van Coat-Canton in de 15e en 16e eeuw, waarvan de wapenschilden ook op andere lokale monumenten zoals de parochiekerk van Melgven verschijnen.

Het rechthoekige gebouw bestaat uit een schip met vijf spanten geflankeerd door twee zijden, gescheiden door granieten kolommen verbonden door kernkop bogen. De gevels, gemaakt van geslepen steen, voorzien van mand baaideuren en flamboyant baaien. Binnen bevinden zich slechts twee altaren, versierd met standbeelden van de Heilige Cado en de Maagd. De kapel is geclassificeerd als een historisch monument bij decreet van 5 maart 1949 en wordt een belangrijke architectonische en religieuze getuigenis van Bretagne.

Volgens de traditie vond het worstelen van Breton eens plaats op zijn plaister, voordat de worstelaars van Gouesnach, na een overwinning, het standbeeld van Saint Cado namen om hun toernooien te organiseren tijdens de gratie van hun eigen kapel. Dit verslag illustreert de lokale rivaliteit en het belang van vergeving in de Bretonse cultuur, waar kapellen dienden als verzamelplaatsen en toewijding.

Typisch voor Bretonse architectuur, combineert de kapel soberheid en elegantie, met een achthoekige pijl rond de westerse klok. De geschiedenis weerspiegelt de culturele veranderingen (passage van Saint Cado naar Notre-Dame) en de banden tussen lokale adel (familie van Perrier) en religieus erfgoed. Vlakbij aardewerk suggereert een oude bezetting van de site, hoewel hun precieze datering blijft onbepaald.

Externe links