Bouw van de kapel XIIe siècle (≈ 1250)
Romaans gebouw aan de weg van Compostela.
début XVIIIe siècle
Brand en verlaten
Brand en verlaten début XVIIIe siècle (≈ 1804)
Vernietiging door protestanten.
20 septembre 1945
Historische monument classificatie
Historische monument classificatie 20 septembre 1945 (≈ 1945)
Officiële staatsbescherming.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Chapelle Saint-Etienne d'Issensac: classificatie bij decreet van 20 september 1945
Kerncijfers
Information non disponible - Geen karakter geciteerd
Bronnen noemen geen acteurs.
Oorsprong en geschiedenis
De kapel Saint-Étienne d'Issensac is een 12e-eeuws Romaans gebouw gelegen op de plaats Issensac, in de gemeente Brissac, in het departement Hérault (Occitanie). Het ligt 4,5 km ten zuiden van het dorp, vlakbij de Saint-Estève Bridge, een 14e-eeuws werk dat de rivier de Hérault oversteekt. De architectuur, gekenmerkt door een halve cirkel bed en een klokkentoren-muur, weerspiegelt de invloed van de Provence Romaanse school, met details zoals Lombard bogen en geometrische hoofdsteden.
Gebouwd op een route die door de pelgrims van Santiago de Compostela wordt bezocht, is de kapel oorspronkelijk de parochiekerk van een middeleeuws dorp verdwenen. Dit dorp, samen met het gebouw, werd aan het begin van de achttiende eeuw verbrand door protestanten, waardoor ze werden verlaten. De ruïnes van de middeleeuwse huizen, zichtbaar ten zuiden van de kapel, getuigen van deze bezetting. Het schip, met twee spanen, en het trapeziumkoor, gewelfd in cul-de-four, vertoont sporen van hervorming, zoals uitlopers toegevoegd om de structuur te stabiliseren.
De kapel is sinds 20 september 1945 een historisch monument en onderscheidt zich door de bewaard gebleven architectonische elementen, zoals het viervoudige portaal, de apse versierd met boutgaten en gedeeltelijk bewaard gebleven bogen in het midden van de muur. De gebruikte materialen, gesneden steen en puin, evenals de bekleding in rode tegels (behalve de klokkentoren in lauze), illustreren middeleeuwse bouwtechnieken. De resten van de kloostergebouwen, toegankelijk via een verhoogde deur in de zuidelijke muur, vullen dit erfgoedcomplex aan.
Het gebouw, eigendom van de gemeente Brissac, behoudt historische waarde in verband met haar religieuze rol en haar integratie in het landschap van de Romaanse monumenten van Languedoc. De huidige staat, hoewel gekenmerkt door degradaties (zoals de orische boog van het portaal), laat toe om zijn verleden belang als een spirituele stop en gemeenschapscentrum te waarderen. Beschikbare bronnen, waaronder de bases Merimée en Structurae, bevestigen de classificatie en precieze locatie (bij benadering GPS-coördinaten).
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen