Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Saint-Jean-d'Apileur Chapel, gelegen in Sainte-Marie in Ille-et-Vilaine, is een religieus gebouw waarvan de oudste delen dateren uit de late 13de of vroege 14de eeuw. Het wordt onderscheiden door zijn Latijnse kruisplan, zijn drie altaren (twee daarvan zijn graniet) en een 17e eeuwse tabernakel altaar. De kapel behoudt een 14e-eeuwse punch frame, versierd met polychrome motieven (geel, rood, zwart, wit) en hermine spikkelen, gedateerd door dendrochronologie tussen 1398 en 1407. Zijn geschilderde decoratie, ontdekt tijdens restauraties (1985-1990), bedekt de binnenmuren met scènes van het leven van Johannes de Doper en van de heiligen in altaarstuk, gerealiseerd aan het begin van de 15e eeuw.

De peilingen van 1986 onthulden gotische muurschilderingen op bijna alle muren (nef, koor, transept), een zeldzaam ensemble in Ille-et-Vilaine. De kapel, omgeven door een oude begraafplaats omgebouwd tot een akkerland, heeft zes openingen naar de gotische gordelroos, hoewel de ramen verdwenen zijn. Zijn oorspronkelijke term, Saint-Jean-d Geklasseerd als Historisch Monument in 1990, behoort tot de gemeente en getuigt van de middeleeuwse religieuze architectuur van Bretagne.

Het gebouw illustreert de evolutie van de Freiriaanse kapellen (gekoppeld aan broers of broers) in Bretagne, vaak gewijd aan Johannes de Doper. De locatie aan de grens van Sainte-Marie en Redon, ten zuidwesten van Ille-et-Vilaine, weerspiegelt haar rol in lokale devolutionaire praktijken. Latere aanpassingen, zoals de vermindering van het koor in de 18e en 19e eeuw om een sacristie toe te voegen, tonen zijn aanpassing aan liturgische behoeften. De schilderijen, door hun stijl en iconografie, bieden een zeldzaam voorbeeld van middeleeuwse muurschilderingen in Bretagne, terwijl het frame, met zijn heraldische motieven (hermijn), de banden met het Bretonse hertogdom benadrukt.

De bronnen lopen uiteen op de oorspronkelijke datum: als Guillotin de Corson en Baneat zich in de zestiende eeuw bevonden, bevestigen de peilingen en dendrachronologie een oudere oorsprong (XIII-begin XIVe). Deze kapel, hoewel bescheiden door zijn architectuur (18.90 m van schip, 14.68 m van transepten), is uniek ingericht door zijn rijke interieur. De drie altaren, waaronder een polychroom houten altaarstuk, en de gotische deuropeningen, maken het tot een belangrijke getuige van de Bretonse religieuze erfenis, ondanks het verdwijnen van de originele glas-in-lood ramen.

Externe links