Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Chartreuse van Sainte-Croix-en-Jarez werd in 1281 opgericht door Béatrix de la Tour du Pin, weduwe van Guillaume de Roussillon, ter nagedachtenis aan haar echtgenoot die in het Heilige Land verdween. Dit cartreux klooster, 62ste van de orde, vestigt zich in een strategische regio tussen Forez, Dauphiné en Lyonnais, op landerijen van de familie Roussillon. Beatrix, invloedrijk en vroom, heeft het uitzonderlijke recht om daar te verblijven en begraven te worden, wat een zeldzame afwijking van de Cartusiaanse regel markeert.

De locatie, gekozen voor zijn isolement in het Massif du Pilat, werd een monacale plek van leven voor bijna 500 jaar. De gemeenschap, samengesteld uit maximaal dertig monniken, leeft volgens de Cartusiaanse heerschappij en combineert gebed en werk. De gebouwen zijn verdeeld in drie verschillende zones: de binnenplaats van de broers (materiële leven), de cenobitische zone (kerk, refter) en de binnenplaats van de vaders (hermitages). De gotische kerk, gebouwd in de 14e eeuw, huizen middeleeuwse muurschilderingen herontdekt in 1896.

De Franse Revolutie eindigde het kloosterleven in 1792: de laatste vijf monniken werden verdreven en goederen verkocht als nationale goederen. Het klooster is dan loti en veranderd in een dorp, een uniek kenmerk in de wereld. De gebouwen werden huizen, een stadhuis (1888) en een school (1839). Vandaag de dag wonen ongeveer 50 mensen in de oude Chartreuse, terwijl de site, geclassificeerd en gerestaureerd, bezoekers trekt voor zijn geschiedenis en bewaarde architectuur.

De architectuur van de chartreuse weerspiegelt zijn evolutie gedurende vijf eeuwen. De versterkte gevel (15e-17e eeuw), doorboord door een moorddadige kruisbom (Charterous symbool), leidt naar het hart van de broeders, het hart van het materiële leven. De kleine 17e eeuwse klooster, gerestaureerd in 2007, dient de kerk met middeleeuwse fresco's en de barokke refter. Het hof van vaders, ooit omgord door een groot klooster, bewaart cellen uit de 16e-17e eeuw en een bas-reliëf die een monnik mediteert op de dood.

Béatrix de la Tour du Pin (1226 Dom Polycarp de la Rivière, voorafgaand aan de zeventiende eeuw, schreef er spirituele werken alvorens andere Chartreuses te regisseren. De muurschilderingen van de kerk, in opdracht van Thibaud, getuigen van zijn invloed.

In 1888 werd de site een dorp met minder dan 500 inwoners, gelabeld onder de mooiste dorpen in Frankrijk. Het wordt beheerd door het toeristenbureau van Saint-Étienne Métropole en biedt rondleidingen, culturele evenementen en wandelingen in het natuurpark Pilat. Zijn ongewone geschiedenis, van klooster tot dorp, maakt het tot een levend en uniek erfgoed.

Externe links